Snoek om de hoek

Er wordt sneeuw verwacht in Nederland. De media pakt dit nieuws groots aan en probeert ons te doen geloven van een wel heel bijzondere gebeurtenis. Het was tenslotte alweer januari 2019 dat het hele land wit kleurde.

De bui wordt pas op zaterdagmiddag verwacht, het KNMI geeft vanaf het middaguur code geel, dus de ochtend leent zich om te hengelen. Omdat in de voorgaande nacht lichte vorst geldt, kiezen we voor het NH kanaal. Hier starten we met kunstaas. De wind is zuidelijk en deze keer valt het zowaar mee: Geen schuimkoppen! Na een kleine 200 meter heb ik al een aanbeet aan de Red Head Pike Fighter. Jeetje, moet dat nu al? Het vissen is eigenlijk ook een momentje om de werkweek achter ons te laten en even van een beetje rust te genieten. Hahaha.

Het is een klein exemplaar en ik probeer het in het water naast de boot van de haak te schudden. Dat lukt eenvoudig en we slepen verder. We varen de “Kikkersloot” in en hanteren de Engelse verkeersregels… Naast wat tikjes tegen ons aas blijft het redelijk rustig. 1 Tik is de moeite waard om de terugweg nog even mee te pakken.
Deze terugtocht volgt na de koffie. We veranderen nu ook de tactiek: Ik ga slepen met een (laatste) flinke blankvoorn, Marcel verruilt een plug voor een shad. Ik pak ook nog een tweede hengeltje met een shadje. De terugtocht gaat langzamer.

Marcel had vorige keer meer succes.

Die tikken op het kunstaas blijven toch spectaculair. Het verhoogt altijd de hartslag, wat op deze waterkoude ochtend welkom is. Ook Marcel voelt wat toehappen, maar vandaag blijft er weinig hangen. Ik haak nog een klein exemplaar en ook die wordt naast de boot losgeschud.
Aan de aasvis heb ik dan een mooie run. De vis laat de baitrunner zijn werk doen. Even wachten en aantikken maar. HANGEN. Dit voelt goed en ik denk weer even terug aan die metersnoek van 2 maandjes geleden. Ook dit exemplaar blijft diep en wil maar wat graag onder de boot door. Dan een eerste schim aan het oppervlak. Dat zou best wel weer eens…
Netten, onthaken en meten. Wel minstens zo zwaar, maar deze meet 97 cm. We zijn er maar wat blij mee. Hier doen we het voor.

De terugweg rijd ik nog langs 2 actieve leden van HSV Limmen, maar woonachtig in Akersloot. Dit behoeft enige uitleg: Er is vorig jaar wel enigszins een competitie gevist, maar corona gooide roet in het eten. Prijzen werden nooit uitgereikt en het deelnamegeld nooit geïnd. Daarom ging deze deurwaarder/penningmeester nog even langs wat huizen. Niet om te innen, maar om uit de delen. Onze nieuwe voorzitter had een uitstekend idee bedacht om al onze wedstrijdvissers, vrijwilligers en bestuursleden een hart onder de riem te steken.
Lokale middenstanders en “bevriende relaties” werden benaderd en zo konden we ruim 25 leden voorzien van een attentie. Hierbij een klein briefje “als blijk van dank, uiting van een gemis en bemoedigende woorden voor een hopelijk beter 2021.”

Vanaf onze kant een speciale dank aan Beemsterkaas, Slagerij Snel en brouwerij Dampegheest voor hun medewerking.