Peter in de polder : vissen in CORONA tijd

Ik hoop dat u allen gezond bent en geen grote offers heeft hoeven brengen ten gevolge van de uitbraak van het Corona-virus. Voor mezelf was de impact tot nog toe beperkt. Ik werk in een essentiële sector, voeding, en mag me dus nog op de zaak begeven. Ik werk verschillende dagen en dagdelen thuis, en dat gaat vanaf nu nog wat gestructureerder worden. Hoe ga je dan om met de isolatie en hengelen?

Ik ben tegenwoordig regelmatig een rondje fietsen, beetje foto’s maken in de natuur. Vooral vogels genieten mijn aandacht. Gelijktijdig kijk ik dan of er viswater is, wat de mogelijkheden zijn en hoe groot, of beter, hoe lastig, de bereikbaarheid is. Water dat voldoende ver van de weg ligt, biedt kansen om rustig te vissen, niemand in de weg te zitten en de kans op contact te minimaliseren. Ik heb inmiddels enkele stekken gevonden waar dit kan. Met name in de avond is het lekker om nog even 2 uurtjes in de polder weg te kruipen, hengeltje en stoeltje mee, wat aas en een netje, en klaar is Kees.

Plekken waar je wat verder voor moet lopen, brengen wel met zich mee, dat je met lichte bepakking op pad moet. Daar is niks op tegen, ik heb het verwachtingspatroon wat naar beneden bijgesteld, een vis vangen is al een bonus. Zoals het in mooi Engels wordt gezegd: fishing is an excuse for being there. Een mooie spreuk over een minimale bepakking kwam ik tegen op een bordje in de polder.

De ochtendsessies in het weekend rij ik wat verder weg. Ik heb enkele mooie plekken waar zeelt, giebel en karper bijna vechten voor mijn aasje, en waar je dus mooie vangsten kunt boeken. Ik heb enkele van deze stekken bevist met onze secretaris, Bart. Ieder in de eigen auto heen, metertje of 10 ertussen en lekker vissen en vangen.

In de eerste week van april, rond Pasen, merkte ik dat de brasem massaal naar de paaigebieden trok. Snel werd het plan gesmeed om een IJsselmeerhaven te bezoeken waar je rustig kunt zitten. We hadden geen betere dag kunnen kiezen ( we hadden trouwens niks te kiezen, het was de enige dag dat we konden). Ik wist 27 brasems te strikken, de grootste 63 cm en ruim 3,5 kilo. De rest zat allemaal tussen 1,5 en 2,5 kilo, en met wat voorns erbij was de vangst dus ruim 50 kilo vis. Ik bewaar ze niet, dus ik moest goed blijven tellen. Het hadden er nog veel meer kunnen zijn, maar ik koos bewust voor het vissen met een echte brasemhengel boven een wedstrijdhengel. Deze hengel buigt tot in het handvat, je hebt met 14/00 nylon mega sportbeleving en de vis kan laten zien wat hij waard is.

Vorig jaar viste ik hier ook met Bart, toen bleef ik steken op 17 brasems, en deze keer dus weer een topvangst. Volgend jaar maar weer heen denk ik.

Een volgende sessie was op een koude ochtend, maar wel met veel zon. Een mooie stek vlakbij mijn werk waar je in een brede berm kunt vissen op een ondiep polderwater. Doel was het vangen van zeelt. Met een mooie voermix, veel variatie in aas en stevige montages wisten we samen 8 zeelten te pakken en de nodige brasems. Bart verbeterde hier ook zijn PR giebel, en zette het op 42 cm. De volgende sessie wist ik mijn PR giebel te verbeteren naar 46 cm. Zo hebben gedwongen keuzes me op prachtige nieuwe plekken gebracht waar compleet nieuwe visavonturen zijn te beleven.

Hoe je ook gaat vissen, en waar en met wie; hou je aan de regels. Blijf op afstand, reis alleen, ga niet als je je niet lekker voelt. Je hebt niet alleen een verantwoordelijkheid voor jezelf maar ook voor je medemensen. Blijf gezond, hou vol.