Wild West in IJssel Valley

Door meerdere personen word ik wel benaderd: “wanneer hebben jullie die visdagen, want dan boek ik ook een vakantie. Jullie hebben immers altijd mooi weer.” Het moet gezegd: het klopt vaak en nooit eerder hadden we zulke zonnige dagen als dit jaar. Zonnebrand en hoofdbescherming waren deze maal de belangrijkste attributen om bij je te hebben.

We begonnen aan de Urkervaart bij Tollebeek. Geruchten over natuurvriendelijke oevers en wilgenmatten op de bodem hadden ons bereikt en bleken waarheid. Gelukkig was slechts een deel van deze vaart voorzien. Het vissen was nog goed mogelijk. We vingen kleine vis, Sjaak passeerde de 100 stuks en boekte ruim 5 kilo.
– rechts natuurvriendelijk, links ook, maar dan anders…-

In de middag zaten we aan de IJssel bij onze befaamde pyloonbrug. Zaten we normaal op “krib 1”, deze maal kozen Marcel en ik voor “krib 2”. Sjaak en Hendrik mochten op “onze” krib zitten. Zij vermaakten zich daar beter dan wij. We zaten veel vast tussen de keien.
– visboot zonder visser –

Door onder een hoek van “10 uur” te gooien, vond ik uiteindelijk een schoon stuk en wist zo nog wat visjes te vangen. Later in dit verslag meer over deze stek.
– Marcel dekt de rechterflank –

We aten en overnachtten weer op onze vaste plekken. Tijdens het diner werden de plannen voor dag 2 gesmeed: ‘s ochtends IJssel Hattem, ‘s Middags Zwarte water. In Hattem vingen we vorig jaar nog vele grote voorns. Dit jaar was het duidelijk minder.
Je moest behoorlijk de stroming in om nog wat vis te pakken. Hendrik beheerste deze techniek het beste: 35 vissen / 5300 gram. In de zijsloot pakte Han 64 visjes met de vaste stok.

Middag: Het Zwarte Water is een dobber water. Je kunt met de picker ook terecht, maar de vis is over het algemeen klein en voorzichtig en er wordt hierdoor veel gemist. Na 2 uur en 3 vissen gaf ik deze strijd op en begon met de vaste hengel. Ik ving dicht aan de kant, zonder gebruik van voer zo toch nog best veel vis. Het leuke van dit water is dat er zoveel variatie aan soorten zwemt. Zo ving ik winde
en
roofblei.

Marcel was niet meer in te halen. Die was op dreef en ving zowaar ook nog wat brasems. Zijn totaal: 6800 gram.
De Chinees waar we ‘s avonds wilde eten, bleek gesloten. Lokale burgers tipten een andere Chinees bij ‘t Heem. Hier was het prima toeven!
Dag drie: Onze hotspot aan de IJssel hebben we wat jaren links laten liggen. Het pad er naartoe was niet goed voor de onderkant van de auto. Dit jaar wilden we het toch weer eens proberen. Het pad was hersteld, maar deze ochtend troffen we echter een grote groep Engelsen aan de waterkant. Er was geen plek meer voor ons. We weken uit naar Veessen. Ook hier kun je aan de IJssel zitten. Prachtige stekken, maar de vangsten waren hier taai.
Een welkome verassing was dan wel weer de blauwneus die ik ving.

In de middag gingen we weer naar het Zwarte Water. Deze keer koos ik wel meteen voor de vaste stok. Met 53 vissen en 5700 gram boekte ik een leuke vangst.

Het avondeten nuttigden we bij de Oase in Zalk. Mijn nagerecht mocht op de foto.

– Even de weersberichten checken: alweer een zomerdag voorspeld.-

De vierde en alweer laatste ochtend waren de stekken aan de IJssel nabij Zalk wel beschikbaar. Dit is met name een geliefd parcours omdat je met de auto tot aan je stekje kunt rijden. Dat scheelt heel wat gesjouw!
Hier vingen we allen leuk vis. Er werden zowaar wat brasempjes gevangen. Mijn Pontische stroomgrondel mocht voor de lens poseren.
Sjaak had hier een schitterende winde met een imposante dikke rug.
Op deze plek was er een zijsloot waar Han zich heerlijk met de vaste stok kon uitleven. Een stel wat in de nabije natuur hartstochtelijk de liefde bedreef, zorgde voor behoorlijk wat afleiding.
Toch wist hij 176 vissen te vangen met een totaal gewicht van 7,1 kilo. Hendrik volgde kort met 6,8 kilo / 23 stuks.

Dan de laatste stek. We kozen weer het stukje IJssel bij de pyloonbrug nabij Kampen. Marcel en ik begonnen net als Dick onder de brug. Het stroomt hier harder en is flink dieper dan vissend vanaf de kribben. Ondanks al het gesjouw wilde ik de middagsessie hier niet volmaken. Ik praatte Marcel om en we kozen later alsnog voor de krib. Dick bleek uiteindelijk nog goed te hebben gevangen. Op de krib begon onze volgende uitdaging. Ik had constant beet maar de vis kwam niet binnen. Plan C: dunnere top, dunnere lijn en kleinere haak. Uiteindelijk wist ik nog ruim 20 vissen te pakken en kon ik de sessie voldaan afsluiten.
We vingen zo’n 170 kilo en bijna 1800 vissen. Sjaak had de beste vangsten en ik werd uiteindelijk hekkensluiter 😉