Peter in de polder, week 15

Zo zeg, dat is lang geleden, dat ik wat van me liet horen. Na de verhuizing nu weer een beetje tijd om het schrijven en vissen op te pakken. Ik heb natuurlijk wel gevist, maar slechts korte sessies, en vooral ook met mooi weer. Nou hebben we daar niet echt over te klagen tot nog toe, want het is best een mooi voorjaar. De hazen waren al vroeg aan het rammelen en daar waar ik werk is de stand ook nog behoorlijk goed.

Mijn jongste zoon Lex was tot vorig voorjaar mijn trouwe vismaat, maar zijn interesses zijn verschoven naar gamen en voetbal. Dus zo kon het gebeuren dat we een selfie maakten op de tribune van de Arena tijdens Nederland-Italië.

Terug naar het vissen. Ik sloot mijn reeks columns af met een serie mooie snoeken aan dood aas. Inmiddels heb ik het snoekseizoen achter me gelaten en ben begonnen de zeelten te plagen. Ik begon met een aantal visloze sessies maar inmiddels druppelen de zeelten netjes binnen. De sessie dat ik Peter van Renen meenam was vanzelfsprekend de beste met 3 stuks. Je moet altijd pieken op de juiste momenten!

Een week na deze sessie probeerde ik met de method feeder in Castricum of het daar wat was. Na anderhalf uur geen teken van leven te zien ging de pieper 2 keer kort na elkaar af en kon ik de tot nog toe grootste zeelt van het seizoen noteren ( 52 cm) en ook de andere vis mocht er wezen.

Een week later kwam ik op deze stek terug en vond daar al een andere visser. Ik besloot met de matchhengel wat in de buurt te gaan struinen en ving deze kapitale brasem van 62 cm en 2,8 kilo zwaar.

Omdat de andere visser een karpertje had gescoord op mijn plekje, kwam ik daar 2 avonden later terug, en met volle maan wist ik hier ook een karpertje te scoren. Het was me om deze foto te doen, en ik ben best tevreden met het resultaat. Hij had wat scherper gemogen maar al met al een mooie plaat.

Nog weer een week verder was de eerste bootjeswedstrijd. We waren met 4 boten, wat nu best af kwam want er stond een beste woei op het Overdie. Nu konden we net met zijn allen ruime stekken maken op het Slikkerdie en lekker luw zitten. De vangsten waren niet best, maar alle boten hadden vis. De onbetwiste nummer 1 was de boot van Kees en René Levering, die met ruim 2 kilo aan voorns en kolblei de meeste punten pakten ( 4850). Ikzelf had Rien Faasse meegenomen, dat was een goede keus want Rien is een goede visser en leuk gezelschap. En hij redde de eer in onze boot, met 13 stuks werden we 2de ( 3000 punten). Ron had zijn broer Sjaak meegenomen en zij wisten met 4 visjes de derde plek te behalen ( 1600 punten). Het slotakkoord was voor Rob Jak en Kees Droog. Weliswaar de mooiste boot en zeker een prijs voor het bestgaande geheel, maar met 1300 punten een teleurstellende 4de plek.

Naast vissen ben ik ook regelmatig met vogeltjes bezig. Het ijsvogelnestje wordt stevig bebroed en deze laat zich nu niet meer vaak zien. De meerkoet ter plaatse geeft dan toch wat afleiding bij het fotograferen.

Op 1 van mijn zeeltstekken zag ik een zwartkop, en ook die is een foto waard.

De zeelt die ik deze sessie ving, was dat overigens ook. De stek gaf na een voersessie van 2 dagen direct beet bij de eerste inzet. De tweede worp leverde deze zeelt op. Later en bij een volgende sessie verspeelde ik nog karpers ook op deze plek.

Afgelopen vrijdag was ik op tijd klaar met werk en er schoten nog 2 uurtjes vissen over. Ik besloot in de buurt van mijn werk, in de Beemster, een stekje te maken en lekker te genieten van de natuur, in de hoop nog een visje te scoren. Ik mocht niet klagen toen ik al struinend in nog geen 15 cm water een mooie karperrug zag, omgeven door belletjes. Het voordeel van een ondiep water is dat je goed kunt zien aan welke kant van de kolk en de belletjes de kop zit, en bij de 4de keer aas aanbieden werd de dot maden gretig opgeslokt. Met mijn veel te lichte hengel zou het nog een hele opgave moeten zijn om de vis te landen, maar hij kon niet op gang komen in de prut en binnen een minuut lag hij in het net: een onvervalste boerenkarper van 61 cm.

Een mooie afsluiter van de maanden maart en april, die me ondanks beperkte tijd nog een aantal mooie vissen opleverden.