Peter in de polder. Week 3

Zondag 24 januari heb ik me aangemeld voor een snoekwedstrijd, bij Het Hengelaartje uit De Rijp. Deze club organiseert vanuit een café een reeks snoekwedstrijden, waarvan de eerste 7 in competitieverband. Vanaf de Kerstperiode zijn er dan nog incidentele vrije wedstrijden. Je vist zo’n wedstrijd als koppel, dus ik ging op zoek naar een koppelmaat. Joost is niet zo van de competitie dus wie beter meenemen dan de zelfbenoemde snoekenkoning van Limmen, Siem van Duin.

Om 7 uur pik ik Siem op bij hem thuis. Tas inladen, hengels mee en gaan met die banaan. Bij het café aangekomen blijken we met mijn collega Henk Mul en zijn broer, Adrie, onze lokale slager, de enigen te zijn die niet te horen hebben gekregen dat de wedstrijd is afgelast vanwege teveel ijs. Omdat we er toch zijn en het weer best aardig is, besluiten we met zijn 4-en op pad te gaan.

kunstaas 001

Ik weet nog een mooie plek in Avenhorn, waarvan ik verwacht dat er geen ijs meer ligt. We rijden er naar toe en inderdaad, het grootste deel is ijsvrij. We verspreiden ons over de vaart. Ik neem een plek in naast de brug en werp het brede stuk uit van links naar rechts. Al na een paar worpen krijg ik een droge tik op de hengel en sta ik pardoes in het donker een snoek te drillen. De vis meet ongeveer 55 cm en is een leuke start van de dag. Niet veel later mist Siem een vis en direct daarna mis ik ook nog een snoek. Dan is het een tijdje rustig. We zwerven wat uit en Siem mist nog een snoek. Als ik terug kom op mijn beginstek haak ik een vis die niet op snoek lijkt. Ik dril hem af en voel dat het een vals gehaakte vis is. Aan het duiken te zien vermoed ik zeelt, en dat klopt ook. Een bleke zeelt is uit zijn winterslaap ontwaakt en komt nu langszij in mij netje. Snel op de foto en hup, weer zwemmen.

op pad met de snoekenkoning van Limmen 001 - kopie

We zijn 2 sloten verder als Henk een snoek vangt, Siem een snoek mist en ik nog 2 keer een snoek achter mijn aas zie jagen. We struinen verder, ik raak wat achterop en besluit het plasje bij bakkerij Braas te bestoken met kunstaas. Een mooie poel van wel 35 meter breed en nog geen meter diep. Benieuwd wat hier zit. Om de afstand te halen monteer ik een forse shad in forelprint op een 5 grams loodkop.

kunstaas 001 - kopie (3)

Ik werp de plas uit van midden naar oever. Vlak bij een strandje krijg ik een snoeiharde aanbeet aan mijn 8-grammertje en mag over een afstand van ruim 25 meter een snoek binnendrillen. De vis springt enkele keren maar komt dat toch in mijn netje. De meetlat erlangs: 73 cm. Siem komt net aanlopen en kan meteen een foto schieten.

op pad met de snoekenkoning van Limmen 002 - kopie

Adrie komt nu ook aanlopen en kamt het hoekje uit nabij een duiker. Hij pakt binnen een paar minuten 2 snoeken. Als hij vervolgens bij mij op de plas komt pakt hij in korte tijd nog 2 snoeken en mist er 3. Siem snapt er inmiddels niks meer van, want wat doet hij nou fout. Ik wissel diverse keren van aas, nadat de shad zijn staartje heeft verloren. Telkens loop ik in het ondiepe water in de plantje. Ik wissel naar een PAKO-lepel en ga naar het hoekje waar Adrie er net 2 ving.

kunstaas 001 - kopie

Lepels zijn onder omstandigheden ongelooflijk goede kunstazen. Ze hebben een hele breed uitslaande actie en geven een hoop reflectie af. De trillingen en flikkeringen zijn als een reclamebord voor rovers. Ik viste lang geleden een jaar lang met alleen maar PAKO-lepels en ving er veel mee. Het werpbereik is echter vaak klein, met tegenwind krijg je ze niet op afstand en als ze vuil haken zijn ze ineens actieloos en gaan planeren op het water. Kortom, een lastig aas maar veel potentie. Omdat er heel weinig mee gevist wordt een perfect aas op dressuurwater. De vele voetstappen langs dit water geven aan dat hier veel gevist wordt, en zo’n dressuur-doorbrekend aas lijkt me een nu een prima idee. Dit blijkt heel waar. Na 2 slagen met de molen hangt er weer een snoek aan, 63 cm is deze. Siem wordt inmiddels wanhopig, hij heeft deze stek net 10 minuten vakkundig afgevist.

kunstaas 002 - kopie (2)

Ik wissel weer van aas en ga nu met een screaming baby devil van Spro aan de gang. Als je deze direct nadat hij het water raakt start binnen te draaien, loopt dit aas vlak onder het oppervlak. In dit ondiepe water een perfecte manier om geen planten te haken. Al snel voel ik weer een tik, de snoek mist maar gaat in de achtervolging. In het ondiepe water zie ik een boeggolf en vervolgens grijpt de snoek mijn aas. Ook deze snoek belandt keurig in het netje en de stand is nu 4-4-1-0, waarbij ik dan nog een zeelt voor sta op Adrie. Henk sluit zich nu ook aan bij ons en mist als snel een snoek. Adrie vist de sloot af waar ik net vandaan kom en pakt een mooie van 71. Niet veel later pak ik de snoek die bij Henk mis dook en we sluiten de dag hier in Avenhorn af op 11 snoeken en een zeelt. De snoekenkoning is even uit het veld geslagen door zoveel geweld en is op de terugweg nog aan het zoeken naar antwoorden. Ik besluit dat we nog even in zijn natuurlijke habitat gaan vissen, namelijk Limmen. Een gouden greep want na 5 worpen heeft ook Siem zijn felbegeerde buit binnen. Als hij even verderop met een 2de snoek zijn zelfvertrouwen weer wat heeft opgevijzeld vinden we het mooi geweest.

op pad met de snoekenkoning van Limmen 005 - kopie

Waar Adrie de hele dag met nagenoeg hetzelfde aas vist , heb ik 4 van de 5 snoeken met een ander aas gevangen. Adrie en Henk hebben duidelijk meer vertrouwen in hun kunstaas dan ik dat heb in het mijne. Gelukkig heb ik dan wel een mooie verzameling goed werkende aasjes en kan ik wisselen tussen ondiep en diep lopend aas, heb ik aas voor verre worpen en aas voor kortbij. Nadeel is wel dat ik met een grote tas op pad moet met 4 aasdozen en een kistje voor dood aas visserij, terwijl de rest van de mannen het met een schoudertasje en een hengeltje redt. Siem heeft half Handy Fish aan de hengel gehad maar dat mocht vandaag niet baten. Toen hij met zijn favoriete aas aan het Stet begon liep het plots wel. En dan kom ik op een van de belangrijkste dingen uit die bij kunstaasvissen gelden, namelijk: vertrouwen in je aas. Als je telkens ergens heen werpt terwijl je twijfelt of je dit wel goed doet, of er wel vis zit en of je aas wel op de juiste diepte en je hebt dan ook nog eens geen vertrouwen in je aas, dan zul je snel denken dat het niet vangen van een vis veroorzaakt wordt door het aas. Terwijl je na 2 extra worpen wellicht beet had gekregen als je had doorgegaan omdat je zeker weet dat het niet aan je aas ligt. Vertrouwen in je aas bouw je op door er veel mee te vissen en de resultaten die je boekt goed te koppelen aan de omstandigheden.

kunstaas 001 - kopie (2)

Het aasje dat ik gebruikte toen ik de zeelt ving, heb ik nieuw gekocht op de beurs in Utrecht en ik had er nog nooit mee gevist. De actie zag er goed uit en hij liep ruim een meter diep. Hiermee startte ik de ochtend, omdat ik in het begin nog geen vis verwachtte. Een vis vangen is een bonus en betekent dat je weer een aas in je arsenaal kunt steken. De shad in forelkleuren heb ik al 3 keer met succes ingezet, ook op water waar geen enkele dressuur was. Je kunt er ver mee werpen en dat hielp op die stek om de snoek van 73 cm te bereiken. Over lepels heb ik net al verteld, en dan de screaming devil. Dat is een bewezen topper, waar ik 2 jaar geleden mee ben begonnen te vissen. Je kunt hem ondiep en diep vissen, je kunt er erg ver en secuur mee werpen en de actie is levensecht. De eerste keer dat ik dit aas gebruikte was, heel toevallig, in Avenhorn tijdens zo’n snoekwedstrijd. Ik ving er toen 5 op ondiep water met veel planten. Over vertrouwen gesproken.

Zeeltteller 2016: 1