Snoek om de hoek

Hoeveel wind kunnen boot + motor hebben voordat het niet meer gaat? Je hoort het zo.

Het was al weer een hele poos geleden, maar vandaag ging ik samen met Marcel onze polder in om de snoek te belagen. Bij het zwembad gaat de koffiekan al open en mag er een sardien onder de dobber hangen. Bij Marcel dan, want ik blijf kunstaas smijten. Het blijft hier stil.

Voorbij de A9 hangt de eerste, een mooie van 69 cm.

IMG_4198 De wind bemoeilijkt weer het geheel. De boot schraapt langs het riet en als de vis weer zwemt na wat foto’s en ik de hengel pak, blijkt mijn plug verdwenen. Baalluh! Die is zeker ongemerkt ergens in het riet blijven hangen. Het fluo gele gevaarte vinden we gelukkig terug.
We varen richting gemaal Akersloot. Heen tegenwind, geen vis. Bij het gemaal slurp ik nog wat koffie en gaat Marcel een beetje verticalen. Een zware vis pakt de shad, laat zich heel even zien en weet dan te ontkomen. Een vis 1 meter onder je top haken is toch wel extra spectaculair! Ik tik de koffie leeg en ga ook maar verticalen. Op dit diepere stukje kunnen er gerust een paar meer zitten. Dat blijkt ook, want niet veel later wordt mijn shad gegrepen. Een 80er, meent Rob bij de dril te zien en voelen, maar op de plank geeft het slechts 69 cm aan. Assistent Acquoij mag ermee poseren.
IMG_4202Op de weg terug pak ik een derde exemplaar: 55 cm.
Dan is Marcel aan de beurt: 61 cm. We zijn zo toch lekker bezig!
Op het Kerkemeer blijkt al een boot te varen. Deze helden proberen ook met elektromotor de weersomstandigheden te trotseren. Na wat afvissen komen beide boten in de buurt en zien we dat het bekenden zijn. Joost en Fred. Ze hebben beiden al een exemplaar en niet veel later zien we Joost er nog een ophalen. Na wat slepen met pluggen verruilen we het aas voor shads en gaan ook hier vertikalen. In het diepere deel haakt Marcel een mooie 70er.

IMG_4207 Op open water wordt de vis onthaakt. De wind trekt nog iets aan en we zien de andere boot onvrijwillig tegen het riet rusten. Ook wij zijn iets later aan de beurt. De boot stroomt zo hard voor de wind dat de motor de boot niet meer kan keren. De maximum snelheid is immers zeer gering. Tegen het riet kunnen we er nog wel om lachen. Het water is klein en redelijk ondiep en de golven zijn niet zorgwekkend. Er wordt een plan gesmeden: we doen de ongebruikte accu eraan en gaan vol in zijn achteruit. De boot kruipt weg van het riet. De boot wordt door de golfslag wel flink vochtig van binnen.
Met een rappe beweging keren we de boot en zijn we weer “aan het vissen”. Bootje 2 komt ook weer los. Deze wind vergt teveel van accu en stuurmannen, we gaan maar eens richting haven. Op de weg terug tik ik bij deze zijwind nog enkele malen de kant aan. Bijna haaks op de wind en vol gas varend…

Wanneer gaan we weer? windkracht 3 of minder!