Cat 14

Tijdelijke regels en vaste regels, hoe zit het ook alweer?

Deze keer een zakelijk bericht.

De hengelsport kent regels. Ook de Corona-wetgeving heeft invloed op de hengelsport. Voor veel nieuwkomers en herintreders in de sport is dit vaak een verrassing. Een vervelende verrassing als je dan ook nog in overtreding bent.

Hieronder vind je hierover veel, zoniet alles.

Gesloten tijden aassoorten een vissoorten.

In het voorjaar hebben sportvissers te maken met twee gesloten periodes: een gesloten tijd voor vissoorten (=directe terugzetplicht) die per 1 maart van kracht is, en een gesloten tijd voor bepaalde aassoorten. Met name voor de snoek, snoekbaars en baars geeft dit altijd veel vragen. Hieronder lees je hoe het zit.

In de maand maart mag je volgens de wet vissen met kunstaas, een stukje vis of een dood visje. Vang je hiermee een snoek dan moet je deze direct terugzetten (gesloten tijd voor de snoek). Vang je een snoekbaars of baars die voldoet aan de minimummaat dan mag je deze snoekbaars of baars houden, tenzij de vergunningsvoorwaarden dit verbieden. Snoek moet bijna overal het gehele jaar direct worden teruggezet.

April en mei

Van 1 april tot aan de laatste zaterdag van mei mag je niet met kunstaas, een stukje vis of met een dode vis vissen en moet je iedere snoek, snoekbaars of baars die je eventueel vangt, direct terugzetten (zowel gesloten tijd voor aassoorten als voor de vissoorten snoek, snoekbaars en baars).

Vanaf de laatste zaterdag van mei (einde gesloten tijd aassoorten en einde gesloten tijd voor snoekbaars, baars en snoek) mag je wettelijk gezien weer met alle aassoorten vissen en mag je bovenmaatse snoekbaarzen, baarzen en snoeken in bezit hebben, tenzij de vergunningsvoorwaarden dit verbieden.

Vergunningsvoorwaarden

Let op de voorwaarden: een visrechthebbende kan als voorwaarde in de schriftelijke toestemming een langere gesloten periode vaststellen voor bepaalde vissoorten. Zo geldt voor de wateren van de federaties Friesland en Groningen- Drenthe dat in maart ook snoekbaars al moet worden teruggezet. Ook geldt in deze wateren buiten de gesloten tijd een maximummaat voor snoekbaars van 70 centimeter.

Op grond van de vergunningsvoorwaarden moet snoek bijna overal direct worden teruggezet. Voor snoekbaars en baars zijn vaak maximum aantallen vastgesteld in deze vergunningsvoorwaarden.

IJsselmeer en Markermeer

Een visrechthebbende mag ook een langere gesloten periode vaststellen voor het gebruik van bepaalde aassoorten. Dit is bijvoorbeeld gebeurd bij het IJsselmeer en het Markermeer waar de gesloten tijd voor bepaalde aassoorten al eerder ingaat en ook langer duurt dan de wettelijke periode. In de Landelijke Lijst van Viswateren en de Kleine Lijst van Viswateren is de gesloten periode voor deze wateren vastgesteld van 16 maart tot en met 30 juni. Kijk dus ook altijd naar de voorwaarden.

Wedstrijdvissen

Omdat wedstrijdvissen niet op een sportaccommodatie plaatsvindt, geldt het bovenstaande helaas niet voor de wedstrijdvisserij. Viswedstrijden zijn dus nog steeds niet toegestaan. De uitzondering hierop vormen kinderen tot en met 17 jaar. Zij mogen buiten in grotere groepen of teams sportvissen en wedstrijden vissen met andere leden binnen de hengelsportvereniging.
Gemeenten mogen sportactiviteiten organiseren of goedkeuren op locaties buiten de sportaccommodaties, voor het eventueel trainen in groepjes van 4 personen (wel met behoud van 1,5m afstand). Daarvoor kan bij de gemeente een aanvraag worden gedaan. Verder gelden de algemene regels zoals vermeld op de website van de Rijksoverheid (thema sport).
Sportvisserij Limburg - Nieuwe data digitale Cursus Controle Sportvisserij

De boetebedragen voor 2021 zijn bekend.

Een groot aantal bedragen is verhoogd door het OM.
Het complete overzicht met relevante feitcodes, overtredingen en boetebedragen vind je hieronder:
  • pH645a geen schriftelijke toestemming met één of twee hengels € 150,- (was 140,-)
  • pH645c geen schriftelijke toestemming met meer dan 2 hengels € 330,- (was 320,-)
  • pH647b niet op eerste vordering ter inzage afgeven schriftelijke toestemming € 100,- (was 95,-)
  • pH647c niet op eerste vordering ter inzage afgeven huurovereenkomst € 100,- (was 95,-)
  • pH650a vissen met vistuig wat niet aan voorwaarden voldoet € 300,- (was 280,-)
  • pH652a gesloten tijd vissen met verboden aas € 100,- (was 95,-)
  • pH660 vissen in en bij een aangewezen stuw of in of bij een aangewezen vispassage € 150,- (was 140,-)
  • pH662a vistuig voorhanden terwijl vistuig op dat moment verboden is € 100,- (was 95,-)
  • pH662b 1 of 2 hengels voorhanden zonder toestemming € 100,- (was 95,-)
  • pH662c meer dan 2 hengels voorhanden zonder toestemming € 100,- (was 140,-)
  • pH662d ander toegestaan vistuig voorhanden terwijl men niet bevoegd of gerechtigd is om in dat water te vissen € 300,- (was 280,-)
  • pH664a vissen met een levende aasvis € 400,- (was 390,-)
  • pH666a ondermaatse vis voorhanden € 150,-
  • pH668 vis voorhanden waarvoor een gesloten tijd van kracht is € 150,-
  • pD515 Valse persoonsgegevens opgeven € 400,- (was 390,-)
  • pD517 Niet op eerste vordering tonen ID bewijs € 100,- (was 95,-)
  • pD537 verboden toegang onbevoegden € 100,- (was 95,-)
  • pD537b handelen in strijd met toegangsbepaling € 100,- (was 95,-)
Vriendelijke groet, Peter van der Heijdt, voorzitter HSV Limmen

Een woord van de voorzitter, maart 2021

We zijn een jaar onderweg in een nieuwe realiteit. Naast de ziekte op zichzelf en de impact die het voor sommigen heeft ( gehad) die het virus hebben opgelopen, zijn inmiddels ook de maatregelen dagelijkse discussiestof. Als organisatie zijn wij verplicht om ons te houden aan alle geldende regels. Ik ben daar wel blij mee. Onze meeste actieve leden behoren qua leeftijd tot de risico-groep. We houden ons dan ook netjes aan de opgelegde regelgeving betreffende sportactiviteiten in groeps-/verenigingsverband. Better safe than sorry.

Ik zie echter wel licht aan het einde van deze tunnel. Veel van onze wedstrijdvissers hebben inmiddels op basis van leeftijd al een eerste vaccinatie gehad, en voor de zomer verwacht ik wel dat alle leden van bijvoorbeeld de 55+wedstrijdvissers die dat willen, hun 2de prik hebben gehad.

Dat zou kunnen betekenen dat er rond die tijd weer dingen mogen. Zoals nu de scholen opengaan, zou dat dan ook voor de activiteiten van de ouderen kunnen gaan gelden.

Ons bestuur volgt de ontwikkelingen op de voet, en heeft alvast een agenda klaar staan om bij versoepelingen voorzichtig weer op te starten.

Los van de georganiseerde sportvisserij kun je natuurlijk altijd op jezelf de waterkant opzoeken. Reis je alleen, of met iemand uit je eigen huishouden, dan kun je nog steeds prachtige avonturen beleven. Ik heb afgelopen weekend een vistrip door onze noordelijke provincies gemaakt. Niks gevangen. Maar wel heerlijk weg. Het vraagt wat extra maatregelen, omdat er niet heel veel zaken open zijn. Toilet, eten en drinken moet je dus even zelf oplossen. Buitenlucht is echt goed voor je!

Gelukkig kun je op afspraak wel hengelspullen kopen bij o.a. Nipro, Handy Fish en zonder afspraak zelfs bij Van Someren, omdat die ook ( of liever, vooral) diervoeders verkoopt. Trouwens, om diezelfde reden van diervoeders kun je bij ‘Achterom van Jos Admiraal ook aas kopen.

Handy Fish heeft recent een doorstart gemaakt. Bert Schouten heeft de zaak overgedragen aan medewerker Nick Venema. Nick gaat de zaak voortzetten met een wat afgeslankt assortiment. Het vliegvissen is weg uit de winkel, gebleven zijn kunstaas, karpervissen ( zowel  de pen als de vaste lood montages), witvis ( met name voor de specialisten, maar ook voor de starter) en vers aas. Zeevissen is tot een minimum beperkt, maar voor snoeken en snoekbaarzen, baars, karper en zeelt is Nick je uitstekend gesorteerde speciaalzaak in Heiloo e.o. Naast alle bovengenoemde zaken verkoopt Nick ook het bekende Black Magic voer, voor de grote witvissen, weer uit voorraad.

Nick heeft de Facebookpagina opgeschoond en deze wordt regelmatig voorzien van verse info en aanbiedingen. Bert geniet inmiddels van een welverdiend pre-pensioen, maar gedreven en liefhebber als hij is, kun je voor vliegvissen en hengelreparaties en -bouw bij hem terecht in zijn atelier. Handy Fish kun je bellen op 072-5336961 ( Nick Venema), Bert kun je in zijn atelier bellen op 06-40601792.

Bert wil ik vanaf deze plek bedanken voor alles wat hij voor de hengelsport heeft gedaan, en dan specifiek voor onze club: meerdere open jeugdwedstrijden, enkele prijzentafels voor de botenclub, heel vaak kortingsacties voor de jeugdvisclub, promotiematerialen, kadobonnen, doelen voor de werpwedstrijdjes, noem maar op. Zonder al deze steun had je wel 3 jaar eerder met pensioen gekund, maar ja, wat moet je dan met je tijd hè! Bert namens HSV Limmen en de inmiddels ook gepensioneerde jeugdvisclub: hartelijk dank voor al je support en enthousiasme. Nick veel succes!

Het is maar een kleine stap van Handy Fish naar forelvissen. Onze federatie heeft weer een uitzetting gedaan van forel. In februari werden grote bruine forellen uitgezet, afgelopen week is er regenboogforel uitgezet in het Geestmerambacht. Met klein kunstaas, vliegjes en speciale natuurlijke aasmethodes kun je de forellen aan de schubben komen. Vis bij voorkeur weerhaakloos, er  geldt een terugzetverplichting. Hou er ook rekening mee dat per 1-4 de wetgeving op gesloten tijd voor aassoorten weer van toepassing is. Als tip geef ik mee dat je met wasmotlarven en maden leuk op deze vissen kunt vissen. Lees voor alle regelgeving rond deze uitzetting en het viswater zelf de informatie op de site van de federatie. Wellicht zie je op onze site in de nieuwsberichten wel info voorbij komen.

Als laatste: vergeet niet om deze week uw stem uit te brengen. Als de hengelsport u na aan het hart ligt, stem dan in ieder geval geen Partij voor de Dieren, die willen echt van ons af. Milieu is voor veel partijen een hot issue, lees wel tussen de regels door wat dat voor u en onze sport kan betekenen. Stemmen is een recht, gebruik het goed!

Blijf gezond en let op elkaar!

Dikke Dora

Een mooi verhaal van Rien Faasse. Rien is volgende week jarig, en vele jaren geleden kreeg dit verhaal op zijn verjaardag gestalte.

Op zondag gaan we vaak op koffie visite bij oom Cas en tante Bertha.

Ik kom er graag. Het zijn fijne mensen en omdat ze zelf geen kinderen hebben word ik er altijd stik verwend. Tenminste, dat zegt mijn moeder.

Er wordt vaak gepraat over de oorlog die geweest is en ze noemen mij een oorlogskindje omdat ik toen werd geboren. Oom Cas is bij de Amsterdamse politie en ik mag altijd met zijn pet en koppelriem spelen waar hij dan het pistool vanaf heeft gehaald want dat is natuurlijk veel te gevaarlijk. Met zijn zwart wit gestreepte manchetten om mijn armen speel ik op de gang verkeersagent. Het fluitje, dat met een koord aan m‘n nek hangt snerpt prachtig en ik gebruik het veel. Dat maakt het pas ècht.

Meestal komt oom Cas dan de gang op en zegt:

– “ Geef die fluit maar hier  Rientje, want het geluid is niet helemaal in orde. Misschien blaas je hem zo wel helemaal naar de gallemiezen. Morgen op het bureau laat ik de technische dienst er wel even naar kijken.”

’t Jonge, wat hebben ze toch rottige fluitjes bij die politie want dit gebeurt nou  telkens weer als ik er mee speel. Wat vervelend is dat toch.

Omdat ik geen koffie lust maakt tante Bertha op de grijs granieten aanrecht van haar keukentje chocolademelk voor mij in een grote beker.

Van die lekkere dikke met extra veel cacaopoeder en suiker erin. Ik krijg er ook altijd een janhagel koekje bij en soms wel twee.

In de herfst is oom Cas er vaak niet.

– “ Die is weer vissen, “ zegt tante Bertha dan.

– “ Snoeken, “ voegt ze er aan toe.

– “ Oom Cas, wanneer mag ik mee vissen. “

– “ Als je tien jaar bent Rientje, “ zegt hij, “ want eerder heb je er toch het geduld niet voor. “

Dat duurt nog wel een heel jaar maar vergeten doe ik zijn belofte niet en oom Cas zelf ook niet want op mijn tiende verjaardag krijg ik van hem een hengel.

– “ Een echte snoekhengel, “ zegt oom Cas.

Hij is van bruin bamboe met mooie zilverkleurige ringen eraan en een stalen top. Dat ronde draaiding aan het dikke handsvat noemt oom Cas een molen. Dat is om de lijn mee op te spoelen, leer ik. En wat ik zo ook leer is dat sommige woorden meerdere dingen beteken zoals lijn, spoelen en molen.

– “ Maar we moeten nog even wachten Rien, “ zegt oom Cas, “ tot het herfst is want dan gaat de snoek zich pas lekker dik vreten voor de winter.”

Dat wachten gaat lang duren want het is nog maar begin zomer. Maar dan is het eindelijk  toch zover. De eerste zondag van oktober.

’s Ochtends vroeg, het is nog donker, komt oom Cas mij met zijn groene Rap brommer ophalen. Hij heeft alleen een leren schoudertas bij zich maar geen hengel. Vreemd hoor.                                      We rijden naar de boerderij van boer Ochterop in de Beemsterpolder waar hij al jaren vist. Zijn hengel, visstoeltje en schepnet staan daar in de schuur vertelt oom Cas me onderweg.

Naast die schuur staat een grote ton met regenwater waar oom Cas met een schepnetje visjes uit haalt die hij in een akertje doet. Zo noemt hij dat ovaal zinken emmertje.

– “ Zo, dat zijn genoeg aasvisjes voor vandaag,” zegt hij.

We gaan achter de hooiberg op de kruising van twee brede sloten vissen. Oom Cas noemt het weteringen.

We zitten op een houten steiger die hier en daar met mos is begroeit.  Oppassen hoor, want als je uitglijdt ga je zo koppie onder de plomp in.

Dikke bruine sigaren steken boven het gele riet uit.

– “ Die noemen we in Friesland bollepiesten en dat betekent stierenlullen, “ vertelt oom Cas.

Hij kan het weten want hij is een Fries en we lachen er allebei om. “

– “ ‘t Zonnetje in de rug en de wind op het handje. Als de snoek nu ook nog trek heeft zitten we gebakken, “ zegt oom Cas en hij steekt een dikke sigaar op. Een bollepiest denk ik en moet hard op mijn onderlip bijten om niet te gaan lachen.

Onze rood witte steekdobbers doen hun best om tegen de golfjes in naar de over kant te zwemmen.

Het eerste uur gebeurt er niets.

– “ Prima voorntjes hoor, “ zeg oom Cas, “ want ze blijven hun best doen. Daar ligt het niet aan. Maar nou die snoeken nog. “

Vrouw Ochterop komt op een rond dienblad koffie brengen en voor mij een beker karnemelk.

Ze is over zes maanden uitgerekend en dan is die nare winter gelukkig voorbij, vertelt ze. “ Dat wordt dan nummer vier op rij. “

Oom Cas slurpt aan zijn hete koffie en knikt begrijpend maar ik snap niet waar het over gaat.

Vrouw Ochterop is net weg is als mijn dobber ineens wat raar op en neer gaat dansen en dan met een enorme kolk onder water verdwijnt.

Het water is zo helder dat je precies kunt zien waar de dobber heen gaat. Hij zwemt met korte rukjes heen en weer en blijft dan midden op de kruising van de sloten stilstaan.

– “ Potverjammel mien jong, dat sou wol dris in goeie wêze kenne, “ zegt oom Cas, die plotseling in het Fries gaat praten.

Moerstaal, noemt hij dat zelf.

– “ Hij bluwt  op syn plak lizzen en ferskûlet him net yn ‘e reitjes.

Dat binne altiet hiele bêste, “ gaat hij verder.

– “ Niks doen en wachten tot ik zeg dat je kan slaan want hij moet het visje eerst keren. “

Hè, gelukkig praat hij weer gewoon.

Mijn hart klopt in mijn keel van de spanning.

Als de dobber langzaam wegzwemt helpt oom Cas me met het aanslaan en het is raak. Maar dan ook echt raak want de snoek neemt een run naar de overkant en springt dan plotseling rechtop omhoog uit het water. Ik schik me rot en geef m ’n hengel vlug aan oom Cas.

Wat een joekel van een beest. Ik wist niet dat vissen in een sloot zo groot kunnen worden.

– “ Dit gaan we heel voorzichtig doen jochie want anders verspelen we hem. Geen haast, geen haast en rustig moe maken. Zo gaan we dat samen doen.”

De hengel staat een beetje krom en telkens windt oom Cas een stukje lijn binnen maar de molen gaat ratelen als de snoek er weer vandoor gaat.

Als de snoek eindelijk moe is geworden steekt oom Cas het grote schepnet schuin het water in en drukt het rubber handvat van de steel in mijn handen.

_ “ Alleen maar vasthouden,“ commandeert hij.

Langzaam en voorzichtig trekt hij het kolossale beest boven het net.

En dan… Hebbus. Het schepnet is net  groot genoeg.

De dreghaak zit aan de zijkant van de bek en wordt er met een lange tang uit gewipt.

– “ Prachtig gehaakt knul, “ zegt oom Cas en als hij mij knul noemt vind ik dat prettiger dan jochie.

– “ Wat een bak van een beest. Wat een schoonheid. Zeker wel een meter lang en moddertje vet. Wat ben jij een bofkont met zo’n prachtige eerste keer snoeken. Ik vis hier al jaren maar zo ‘n feest heb ik nog niet eerder meegemaakt.

Wat een kanjer van een vis, man. Gefeliciteerd.

Nou Rien, we zetten haar gauw weer terug want dan kan ze gaan zorgen voor een heleboel kleintjes want die grote snoeken zijn altijd de vrouwtjes. “

Statig langzaam, alsof er niets gebeurd is, zwemt de vis  bij ons vandaan en we kijken haar vol bewondering na.

Vroeg in de middag gaan we terug naar huis. We hebben er niets meer bijgevangen maar dat maakt niet uit, zegt oom Cas; “ want deze dag heeft al een gouwe randje. “

Natuurlijk vertel ik thuis in geuren en kleuren over onze snoekvangst en daarna, op de volgende visite-zondag, doe ik het verhaal nog een keer over voor tante Bertha.

In mijn enthousiasme wordt de snoek groter en groter zodat mijn armen tekort schieten maar de maat van haar buikomvang geef ik met mijn beide handen fors aan.                                                          Met een knipoog naar mijn moeder zegt tante Bertha :

– “ Zeg Rientje, die snoek van jou gaat langzamerhand wel erg veel lijken op dikke Dora, de vrouw van onze bakker hier op de hoek. ”

 

 

Dit is een visavontuur van meer dan vijfenzestig jaar geleden en mijn buurvrouw, een sympathieke dame van het vlezige type, heet toevallig Dora.

Wat dit met elkaar te maken heeft?

Nou, elke keer dat ik haar tegen kom, en dat is praktisch dagelijks, zeg ik vriendelijk: “ Dag Dora, “ en dan komt de herinnering aan die heerlijke visdag van toen even in een flits bij mij binnen en…  dat verveelt me nog steeds niet.

Rien Faasse

Peter in de polder, eind januari 2021

De eerste maand van 2021 zit erop. Elk weekend kunnen vissen, waar ik super blij mee ben. Snoeken, aasvisjes vangen, snoeken, aasvisjes vangen. Een mooi ritme voor een visser.  Aangezien veel ander vertier niet mogelijk is, of er zo veel mensen op af komen, dat ik het even ontloop, is vissen, fietsen en fotograferen zo’n beetje het enige dat ik buitenshuis doe. En een beetje werken op de zaak. De meeste tijd werk ik thuis.

Ik begon het nieuwe jaar met een 0. Geen vis, zelfs geen beet. Verkeerde keus, verkeerde stek en steenkoud. We mooie foto’s kunnen maken.

De dag erna kon ik gelukkig wel weer aasvisjes vangen, dus het volgende weekend kon er weer gesnoekt worden. Dat was weer een steenkoud weekend, met een dun noordenwindje, maar ja, thuis vang je ze zeker niet. Het geluk was aan mijn kant, want ik mocht 2 snoeken bijschrijven. De volgende dag was ik vroeg begonnen met werken, en dus ook een uurtje vroeger klaar. Snel nog even met kunstaas gaan gooien op de stek van gisteren, en dat leverde nog 3 snoekjes op in een half uur! Het geluk is ook wel eens op, dus het volgende weekend gaven de snoeken niet thuis. Wel weer een emmertje visjes gescoord, zodat ook enkele andere vismaten er op uit konden. Joep, vismaat voor deze dag, ving dezelfde snoek als die ik vorige week zondag ving, 68 cm, zelfde plek. Dus toen we de week erna weer in alle vroegte, en weer steenkoud, erop uit gingen, wist ik waar ik wezen moest. En jawel dezelfde zondag-snoek op dezelfde plek. Dat was alles voor mij die dag. Het afsluitende weekend wilde Ron Droog ook graag mee, op jacht naar een PR. Ik had 2 voerstekken aangemaakt met stukjes sardien en spiering, en al snel ging er een dobber onder. Die van mij dus. Een mooie dikke snoek van 81 cm was de start van een leuke visdag. Ron was de volgende met een PR van 83 cm, en ik sloot later nog af met een vis van laag in de 60.

De laatste zondag van januari wilde ik in alle vroegte er op uit, alleen bleek het water nogal keihard te zijn. Lekker omgedraaid en plannen uitgesteld tot einde van de middag. Met wat dode voorntjes en een rugzak met klein materiaal toog ik er op uit. In een half bevroren sloot pakte ik een mooie snoek van 71 cm, en kon ook nog uitgebreid een ijsvogeltje fotograferen.

De avondklok tikt nog wel even door. Daar baal ik van, want dat is mijn tij om te ontspannen straks in het vroege voorjaar. Maar goed, anderen lijden al een maand of 10 dus ik moet niet mopperen. Blijf gezond, blijf positief, test negatief en tot aan de waterkant.

Peter

Verhaaltje van Rien Faasse

Ons lid Rien, uit Castricum, mag ook graag de pen hanteren. Hier een leuk verhaal van hem.

” De slootkant.

De oude man is voorzichtig de dijkhelling af gelopen. Kleine voorzichtige stapjes en telkens zijn hakken diep in de zachte vette klei drukkend. Zijn stramme benen hebben het toch maar weer geflikt. Niet erg vlug, maar wat maakt dat uit. Tijd en snelheid zijn met het verglijden van de jaren al lang geen maatgevende begrippen meer. Met zijn beukenhouten stok duwt hij zachtjes de geel bloeiende lissen wat opzij om naar het water van de sloot te kijken. Een paar meter verder op gaat een reiger nijdig krijsend op de vleugels. Het water is kristalhelder en ondiep. Je kijkt zó op de bodem. Hij knijpt zijn ogen tot kiertjes om zo, tegen het zonlicht in, beter te zien wat er onder de waterspiegel gebeurt.

Nu zo weinig mogelijk bewegen. Rustig wachten en geduld hebben, dat wordt altijd beloond. Ook vandaag. Dat weet hij zeker. Hoe vaak heeft hij in zijn lange leven de slootkant al niet afgestruind op zoek naar het mooie plezier van de waterkant in de polder. Niet meer te tellen.

Hij wrijft een kalmoesblad tussen duim en wijsvinger fijn en snuift van zijn hand de frisse muntgeur op. Heerlijk. Weinig Nederlanders zullen weten hoe kalmoes ruikt maar hij wel en hij voelt zich een bevoorrecht mens. Een moeder fuut met een koppeltje zebra-gestreepte pulletjes op haar rug peddelt voorbij. Futen zag je hier vroeger nooit maar in de loop van de jaren hebben die vogels hun schuwheid afgelegd. Gelukkig maar want ze zijn schitterend om te zien. Begin maart heeft hij dit paartje zien baltsen. Wat een gratie en wat een passie. Ze komen ieder jaar terug op dit voor hen vertrouwde plekje. Logisch want het barst hier van de kleine visjes waar ze zich vol en vet aan vreten. Hier, vlak voor hem achter die grijze baksteen op de bodem, staat een fel rood gekleurd stekelbaarsmannetje zijn nestje te verdedigen. Zijn rugstekels dreigend omhoog. Kijk uit, visje! Daar komt een dikke watertor recht op je steen af zwemmen. Nu even weg wezen, want daar win je het nooit van. Als die je te pakken krijgt kraakt hij je tussen zijn kaken in één keer dwars doormidden en eet je op. Ja, zo gaat dat in de natuur. Eten of gegeten worden. Voedselkringloop noemen de mensen dat. Klinkt lekker soft, maar die natuur is behalve mooi ook gruwelijk hard.

Het tere gezoem van een dansende zwerm mugjes geeft de stilte van de polder een extra dimensie. De oude man draait zich om. Moeder de vrouw zal de koffie wel klaar hebben. De dijk op klimmen is moeilijker dan er af, maar rustig aan, hij heeft de tijd.

Alle tijd van de wereld en morgen is er weer een dag. Althans, dat hoopt hij maar, want hij is al oud. “

 

Rien Faasse

 

Van de voorzitter: januari 2021

Het jaar 2020 hebben we achter ons gelaten. Voor velen een jaar om snel te vergeten. Zeer begrijpelijk. Toch wil ik een paar highlights eruit vissen.

  • We hebben een ongekende ledengroei doorgemaakt vanwege de vele beperkingen in andere sport- en buitenactiviteiten. Zowel landelijk als in onze club is het aantal Vispashouders met ca. 15% gestegen. We heten deze vissers van harte welkom, hopen dat we ze naast de vispas en mooi viswater over een tijdje ook andere activiteiten kunnen aanbieden.
  • Het mooie weer deze zomer gaf velen de kans veel aan de waterkant te zijn. Er werd best goed gevangen.

( mijn PR giebel in een schitterende omgeving)

Dan nu naar de realiteit van 2021. Inmiddels is de volgende golf van besmettingen actief, en ook binnen onze organisatie zijn inmiddels gevallen gemeld. We wensen deze leden van harte beterschap. Vanwege de pandemie en de bijbehorende maatregelen organiseren wij voorlopig nog geen activiteiten. We volgen de richtlijnen van het RIVM, onze regering en ook nog eens ons gezonde verstand.

Wel kan ik iedereen aanraden lekker te gaan vissen, als het weer ernaar is. Houd goed rekening met de anderen aan de waterkant, reis niet te ver en ga alleen om met een huisgenoot. Niks zo goed als buiten vertoeven!

( Mijn mooiste visfoto van het jaar)

Ikzelf heb de afgelopen weken veel gesnoekt. Met wisselend succes heb ik met dood aas en met klein kunstaas gevist. Na de kerst had ik een uiterst succesvolle dag met 7 snoekjes aan een kleine plug. De dag erna verspeelde ik deze plug in een overhangende boom. Snel een webshop gezocht voor een vervangend exemplaar. Toen ze niet meer leverbaar bleken, besloot ik de stoute schoenen aan te trekken ( lees : lieslaarzen) en mijn plugje uit de boom te verlossen. Ik had de waterdiepte gepeild, nog geen halve meter, dus dat moet geen probleem zijn met lieslaarzen. Helaas had ik de modderlaag verkeerd getaxeerd en maakte ik een onvrijwillige Nieuwjaarsduik. Het goed nieuws: de plug heb ik alsnog maar even opgehaald.

Ik wens u een goed 2021, gezondheid voorop en geluk direct daar achteraan.

Peter van der Heijdt, voorzitter HSV Limmen

Peter in de polder, november 2020

We zijn inmiddels halverwege november, en het is helaas duidelijk, dat er dit kalenderjaar geen verenigingsactiviteiten meer kunnen plaatsvinden. Tegelijkertijd worden de berichten over de beschikbaarheid van een goed werkend vaccin steeds nadrukkelijker bevestigd, dus wellicht kunnen we voor 2021 weer plannen gaan maken.

Ook dit najaar, tijdens de 2de gedeeltelijke lockdown, wordt er weer veel gevist. Veel jongelui gaan er actief op uit om snoek te vissen. Ik hoor ook mooie vangsten, zelfs bij ons uit de vaart, van snoeken tot tegen de meter. Ik hoop wel dat de jongelui voorzichtig omspringen met hun vangst, maar getuige de onthaakmatjes ter plaatse heb ik daar veel vertrouwen in.

Ik mocht recent ook weer een mooie snoek vasthouden, terwijl mijn maatje voor die dag een week verder zijn nieuwe snoekhengel mocht testen op een mooie 90-er.

Mijn vertrouwen in dood aas is nog steeds huizenhoog, waarbij ik probeer de dressuur te doorbreken met superkleine dobbers, fluocarbon onderlijnen en enkele haken. Tevens hang ik op de haakpunt een dikke dendrobena worm, zodat de vis wat leven uitstraalt. Ook kleine snoek vergrijpt zich inmiddels aan de dode vis, maar gemiddeld zijn het toch wel 70+ snoeken.

Er wordt ook nog steeds goed witvis gevangen, zowel in de bebouwde delen van de poldersloten als in het NH kanaal bij Akersloot En waar witvis zit, zitten ook de rovers.

 

Blijf gezond, ga veel vissen en let goed op jezelf.

 

Een woord van de voorzitter, oktober 2020

Beste leden,

We zijn zojuist in een nieuwe fase van de Corona-Pandemie beland. Een tweede, gedeeltelijke lock down is afgekondigd. Dit betekent dat we minder speelruimte hebben om ons leven te leiden. Wij, als hengelsportvereniging en als individuele vissers, hebben hier een belangrijke rol, namelijk: hou je aan de opgelegde regels. Je mag vissen, maar niet meer in wedstrijdverband, en ook niet meer in groepjes. En hou de 1 1/2  meter afstand. Binnen ons eigen land mogen we ons nog steeds verplaatsen, dus een hengeltje uitwerpen in een andere omgeving is toegestaan. Bedenk bij alles wat je doet, welk signaal je naar je omgeving uitstraalt en wat dat signaal voor de hengelsport betekent. Is het positief, doe het dan. Is het negatief, doe het dan liever niet. Hierbij kun je de mensen die tegen sportvissen zijn, buiten beschouwing laten, want die zien toch geen positief signaal in onze sport/ hobby.

( Kopvoorn, 39 cm, maden, in de Neerbeek in Limburg, 6 okt.2020)

Denk eraan, onze bond is lid van het NOC*NSF. Wij conformeren ons dus aan alle grote sportorganisaties en volgen de zelfde regels.

 

Oktober is de maand waarin vroeger ons snoekseizoen van start ging. En nog steeds is het een prima tijd om de snoeken te belagen.

( Snoek, 88 cm aan dood aas, Limmen, 10 okt. 2020)

Het Stet kent in oktober ook de grote voornvangsten. Witvis uit de polder zoekt de diepere plekken en beschutting op. Je kunt nu onwerkelijke aantallen grote witvis vangen.

Baars is nu ook actief, zowel de kleintjes aan de kant, als de grotere met klein kunstaas in de Schulpvaart. Verder van huis kun je nu goed karper vangen, die eten zich rond voor de winter. Luwe plekken waar de wind een tijdje heen heeft gewaaid, zijn soms prima stekken hiervoor.

( Schubkarper, 61 cm, maden, in Zaanstreek, 17 okt. 2020)

Of probeer eens een snoekbaars te vangen in het Noord-Hollands kanaal. Van Den Helder tot Purmerend zijn goede plekken te vinden, denk aan woonboten, dukdalven, bruggen en aanmeersteigers. Daar tref je ook de andere grote rovers aan.

( Snoek, 91 cm, dood aas, Zuid-Hollands plassengebied, 8 okt. 2020)

Kortom, volop visserij te beleven in een periode die voor velen spannend zal zijn qua gezondheid, werk, gebrek aan gezelligheid en dreigende eenzaamheid. Even eruit met een hengel, een uurtje in de buitenlucht en vrije natuur, echt het doet een mens heel veel goed. Bel een vismaat op, zeg waar je gaat zitten en vraag of hij ook komt. Geniet daarvan en blijf gezond.

Groet, Peter van der Heijdt

Een woord van de voorzitter

In de afgelopen tijd heeft de HSV Limmen door de corona-maatregelen weinig activiteiten kunnen en/of mogen ontplooien.

Bestuur en commissieleden hebben wel contact gehad om oplossingen te bespreken om toch in beeld te blijven bij de leden.

Eind juni is er kort achter elkaar een witvis- en een botenwedstrijd gevist met inachtneming van de regelgeving zoals Sportvisserij Nederland deze had aangegeven. Beide activiteiten waren matig tot slecht bezocht, maar de regels konden we goed toepassen.

Begin juli hebben we de uitgestelde ledenvergadering gehouden, niet in onze vaste locatie maar in “de Heeren van Limmen”, waar we maximaal zo’n 30 mensen konen ontvangen. Ongeveer 15 personen kwamen er op af.

Onze voorzitter tot 2020, Gerrit Tuyn, was aftredend en werd benoemd tot erelid, en voorzien van bloemen, oorkonde, een geschenk en mooie woorden. Vervolgens werd ik geïnstalleerd als nieuwe voorzitter. Na zo’n 35 jaar bestuurswerk , met name secretariaat en jeugdwerk, en 2 tussenjaren, heb ik dan nu de centrale stoel aan de vergadertafel ingenomen.

Voor wie mij nog niet kent: ik ben Peter van der Heijdt, inmiddels 55 jaar, getrouwd, 2 kinderen. Van beroep planner bij een kaasfabriek. Naast de visclub ben ik ook voorzitter van de SKJL, de stichting die een deel van de opbrengst van de Kerkenveiling verdeeld over diverse jeugdverenigingen. Verder heb ik sinds dit jaar zitting in de VBC van HHNK, lekker veel afkortingen voor de visstand beheerscommissie van ons hoogheemraadschap. Tevens voer ik documentcontroles uit in ons verenigingswater.

Ik vis veel, en schrijf daar over op deze site en die van de federatie Midwest Nederland. Mijn favoriete visserij is met een lichte werphengel en een dobbertje op zeelt, karper en grote witvissen. Daarnaast snoeken met dood aas en vissen met kunstaas. De wedstrijdvisserij heb ik jaren fanatiek beoefend, maar dat vlammetje is wat gedoofd.

Corona heeft ons nog steeds in de greep, en we moeten bij elke activiteit nagaan of we deze wel veilig kunnen uitvoeren, of we als vereniging niet nalatig zijn en onze leden bovendien kunnen laten acteren volgens de gestelde normen en eisen. Helaas is dat niet gemakkelijk. Vissen op zich is prima te doen, en werd sinds de lockdown een van de populairste bezigheden buitenshuis. We kregen er 10-tallen leden bij. We kunnen ze alleen nog niet veel meer aanbieden dan een Vispas en info op de website.

Gevolg is onder anderen dat de 55+-competitie voor 2020 is afgelast. Voor de reguliere baarscompetitie moeten we ook nog een format vinden dat sluitend is, want met de huidige opzet lopen we veel te vaak te dicht bij elkaar. We hebben nog een paar weken om een mooie oplossing te vinden, of om een impopulaire beslissing te nemen.

Recent hebben we ook een bootjeswedstrijd moeten cancelen, omdat er maar 2 boten zouden deelnemen waarvan er 1 ook nog eerder naar huis moest. Als alternatief hebben we toen ene giebelvisavond gehouden, waar ik onderstaande karper wist te vangen. Een leuke afsluiter voor dit eerste woordje van de voorzitter.

Groet, Peter van der Heijdt

 

Peter in de polder : vissen in CORONA tijd

Ik hoop dat u allen gezond bent en geen grote offers heeft hoeven brengen ten gevolge van de uitbraak van het Corona-virus. Voor mezelf was de impact tot nog toe beperkt. Ik werk in een essentiële sector, voeding, en mag me dus nog op de zaak begeven. Ik werk verschillende dagen en dagdelen thuis, en dat gaat vanaf nu nog wat gestructureerder worden. Hoe ga je dan om met de isolatie en hengelen?

Ik ben tegenwoordig regelmatig een rondje fietsen, beetje foto’s maken in de natuur. Vooral vogels genieten mijn aandacht. Gelijktijdig kijk ik dan of er viswater is, wat de mogelijkheden zijn en hoe groot, of beter, hoe lastig, de bereikbaarheid is. Water dat voldoende ver van de weg ligt, biedt kansen om rustig te vissen, niemand in de weg te zitten en de kans op contact te minimaliseren. Ik heb inmiddels enkele stekken gevonden waar dit kan. Met name in de avond is het lekker om nog even 2 uurtjes in de polder weg te kruipen, hengeltje en stoeltje mee, wat aas en een netje, en klaar is Kees.

Plekken waar je wat verder voor moet lopen, brengen wel met zich mee, dat je met lichte bepakking op pad moet. Daar is niks op tegen, ik heb het verwachtingspatroon wat naar beneden bijgesteld, een vis vangen is al een bonus. Zoals het in mooi Engels wordt gezegd: fishing is an excuse for being there. Een mooie spreuk over een minimale bepakking kwam ik tegen op een bordje in de polder.

De ochtendsessies in het weekend rij ik wat verder weg. Ik heb enkele mooie plekken waar zeelt, giebel en karper bijna vechten voor mijn aasje, en waar je dus mooie vangsten kunt boeken. Ik heb enkele van deze stekken bevist met onze secretaris, Bart. Ieder in de eigen auto heen, metertje of 10 ertussen en lekker vissen en vangen.

In de eerste week van april, rond Pasen, merkte ik dat de brasem massaal naar de paaigebieden trok. Snel werd het plan gesmeed om een IJsselmeerhaven te bezoeken waar je rustig kunt zitten. We hadden geen betere dag kunnen kiezen ( we hadden trouwens niks te kiezen, het was de enige dag dat we konden). Ik wist 27 brasems te strikken, de grootste 63 cm en ruim 3,5 kilo. De rest zat allemaal tussen 1,5 en 2,5 kilo, en met wat voorns erbij was de vangst dus ruim 50 kilo vis. Ik bewaar ze niet, dus ik moest goed blijven tellen. Het hadden er nog veel meer kunnen zijn, maar ik koos bewust voor het vissen met een echte brasemhengel boven een wedstrijdhengel. Deze hengel buigt tot in het handvat, je hebt met 14/00 nylon mega sportbeleving en de vis kan laten zien wat hij waard is.

Vorig jaar viste ik hier ook met Bart, toen bleef ik steken op 17 brasems, en deze keer dus weer een topvangst. Volgend jaar maar weer heen denk ik.

Een volgende sessie was op een koude ochtend, maar wel met veel zon. Een mooie stek vlakbij mijn werk waar je in een brede berm kunt vissen op een ondiep polderwater. Doel was het vangen van zeelt. Met een mooie voermix, veel variatie in aas en stevige montages wisten we samen 8 zeelten te pakken en de nodige brasems. Bart verbeterde hier ook zijn PR giebel, en zette het op 42 cm. De volgende sessie wist ik mijn PR giebel te verbeteren naar 46 cm. Zo hebben gedwongen keuzes me op prachtige nieuwe plekken gebracht waar compleet nieuwe visavonturen zijn te beleven.

Hoe je ook gaat vissen, en waar en met wie; hou je aan de regels. Blijf op afstand, reis alleen, ga niet als je je niet lekker voelt. Je hebt niet alleen een verantwoordelijkheid voor jezelf maar ook voor je medemensen. Blijf gezond, hou vol.