Cat 14

Peter in de polder : vissen in CORONA tijd

Ik hoop dat u allen gezond bent en geen grote offers heeft hoeven brengen ten gevolge van de uitbraak van het Corona-virus. Voor mezelf was de impact tot nog toe beperkt. Ik werk in een essentiële sector, voeding, en mag me dus nog op de zaak begeven. Ik werk verschillende dagen en dagdelen thuis, en dat gaat vanaf nu nog wat gestructureerder worden. Hoe ga je dan om met de isolatie en hengelen?

Ik ben tegenwoordig regelmatig een rondje fietsen, beetje foto’s maken in de natuur. Vooral vogels genieten mijn aandacht. Gelijktijdig kijk ik dan of er viswater is, wat de mogelijkheden zijn en hoe groot, of beter, hoe lastig, de bereikbaarheid is. Water dat voldoende ver van de weg ligt, biedt kansen om rustig te vissen, niemand in de weg te zitten en de kans op contact te minimaliseren. Ik heb inmiddels enkele stekken gevonden waar dit kan. Met name in de avond is het lekker om nog even 2 uurtjes in de polder weg te kruipen, hengeltje en stoeltje mee, wat aas en een netje, en klaar is Kees.

Plekken waar je wat verder voor moet lopen, brengen wel met zich mee, dat je met lichte bepakking op pad moet. Daar is niks op tegen, ik heb het verwachtingspatroon wat naar beneden bijgesteld, een vis vangen is al een bonus. Zoals het in mooi Engels wordt gezegd: fishing is an excuse for being there. Een mooie spreuk over een minimale bepakking kwam ik tegen op een bordje in de polder.

De ochtendsessies in het weekend rij ik wat verder weg. Ik heb enkele mooie plekken waar zeelt, giebel en karper bijna vechten voor mijn aasje, en waar je dus mooie vangsten kunt boeken. Ik heb enkele van deze stekken bevist met onze secretaris, Bart. Ieder in de eigen auto heen, metertje of 10 ertussen en lekker vissen en vangen.

In de eerste week van april, rond Pasen, merkte ik dat de brasem massaal naar de paaigebieden trok. Snel werd het plan gesmeed om een IJsselmeerhaven te bezoeken waar je rustig kunt zitten. We hadden geen betere dag kunnen kiezen ( we hadden trouwens niks te kiezen, het was de enige dag dat we konden). Ik wist 27 brasems te strikken, de grootste 63 cm en ruim 3,5 kilo. De rest zat allemaal tussen 1,5 en 2,5 kilo, en met wat voorns erbij was de vangst dus ruim 50 kilo vis. Ik bewaar ze niet, dus ik moest goed blijven tellen. Het hadden er nog veel meer kunnen zijn, maar ik koos bewust voor het vissen met een echte brasemhengel boven een wedstrijdhengel. Deze hengel buigt tot in het handvat, je hebt met 14/00 nylon mega sportbeleving en de vis kan laten zien wat hij waard is.

Vorig jaar viste ik hier ook met Bart, toen bleef ik steken op 17 brasems, en deze keer dus weer een topvangst. Volgend jaar maar weer heen denk ik.

Een volgende sessie was op een koude ochtend, maar wel met veel zon. Een mooie stek vlakbij mijn werk waar je in een brede berm kunt vissen op een ondiep polderwater. Doel was het vangen van zeelt. Met een mooie voermix, veel variatie in aas en stevige montages wisten we samen 8 zeelten te pakken en de nodige brasems. Bart verbeterde hier ook zijn PR giebel, en zette het op 42 cm. De volgende sessie wist ik mijn PR giebel te verbeteren naar 46 cm. Zo hebben gedwongen keuzes me op prachtige nieuwe plekken gebracht waar compleet nieuwe visavonturen zijn te beleven.

Hoe je ook gaat vissen, en waar en met wie; hou je aan de regels. Blijf op afstand, reis alleen, ga niet als je je niet lekker voelt. Je hebt niet alleen een verantwoordelijkheid voor jezelf maar ook voor je medemensen. Blijf gezond, hou vol.

 

Toch even het vermelden waard: bijzondere vangsten

Tijdens de wedstrijd van HSV Limmen in het kanaal Omval-Kolhorn ving Wil Snel een mooie karper.

Tijdens diezelfde wedstrijd was het Ron Droog die een wel heel bijzondere vangst deed: een snoekbaars van 83 cm.

Zelf mocht ik dit weekend mijn record giebel verbeteren van 38 cm naar 41 cm. En dat nog wel in ons eigen Stet!

Peter in de polder, en ver daarbuiten.

Het was een tijdje stil rond mijn visbelevenissen, maar uiteraard heb ik niet stil gezeten. Ik heb afgelopen winter meegedaan aan de roofviscompetitie in De Rijp, en werd daar 19de van de 38 deelnemers. Met 2 keer geen snoek om aan te melden, is er nog wel wat ruimte voor verbetering.

gewoon nog een keer deze snoek, omdat hij zo mooi is.

Ik werd gevraagd een groep snoekbaarsvissers uit Den Haag te begeleiden voor een visdag langs de Zaan. Er waren 24 vissers die ik in 2 groepen verdeeld, naar een aantal locaties heb gestuurd. Mijn eigen beste stek leverde 3 vissen en enkele aanbeten op, verder werden er nog 3 andere snoekbaarzen gevangen. Een gezellige dag maar met teleurstellende vangsten.

In maart en april maakten we nog een bijzonder fenomeen mee, paaitrek van snoek. Op zich wist ik hier wel van, alleen had het nu nogal drastische gevolgen. Bij het gemaal van de Starting probeerden snoeken tegen de stroom in naar een ander watervak te komen. Dat lukte niet, waardoor ze op een vlonder belanden en dood gingen. Naast de 7 vissen die we opgeruimd hebben, werden er door enkele mensen die hiermee ook bezig waren, nog meerdere vissen gered. Het Waterschap heeft een tijdelijke oplossing bedacht zodat de snoeken in ieder geval niet meer op de vlonder vallen.

Mijn jacht op grote witvissen beperkte zich de laatste jaren vooral tot zeelt en winde, maar dit jaar heb ik besloten het bereik wat te verbreden. Met name giebel en grote brasem moeten er dit jaar aan geloven. Met die giebels ging het wel leuk afgelopen zomer, en ik ben nu ook alweer druk bezig met het zoeken en onderzoeken van nieuwe stekken. Met op zich veelbelovende resultaten.

38 cm

De brasems zocht ik in de paaigebieden van groot water, zoals het IJsselmeer. Met Bart, met Ron en met Joost bezocht ik 3 maal een mij bekende voorjaarsstek. Hier boekte ik mooie resultaten, met 2 60+-brasems voor mijzelf en ook nog een topper voor Joost, die met 64,5 cm en geschat 4 kilo een prima nieuw PR wist te realiseren.

megabrasem voor Joost: 64,5 cm, ca 4 KILO

Tijdens het vissen op giebels pak ik soms leuke bijvangst, zoals enkele boerenkarpers. Ook wist ik op een avond 36 giebels te vangen, gemiddeld ongeveer 25-30 cm. Nieuwe stekken leverden eveneens mooie vissen op, zoals recent in de Woudpolder.

38 cm

63 cm, 3500 gram

59 cm, ruim 3 kilo


Zaansche Boerenkarper ( Beschermde oorsprongsbenaming) aan 14/00 in een prutslootje

Met de zeelten gaat het nog niet echt lekker. Ik heb tijdens het visuitje met de IJsselvissers bij toeval een zeelt gevangen aan de feeder, en afgelopen week had ik er 2 op een ochtend, maar verder gebeurt er nog niet veel. Ik denk dat het nog wat te koud is. Het kan dus alleen maar beter worden, toch?

Vanaf de Paasdagen had ik 3 weken vakantie ( ik werk deze zomer door), en in de vakantie moet er natuurlijk wel gevist worden. Naast het uitje naar Overijssel en de visdag met Ron door Noord-Holland, kon ik ook tijdens mijn road trip door Duitsland nog even vissen. De Prüm in Waxweiler is een mij bekend riviertje, waar je met gewoon aas op kopvoorn kunt vissen. Ik wist er in anderhalf uur 11 te vangen.

Selfie van 2 dikkoppen…

Na dit weekend is mijn vakantie voorbij. Binnenkort starten we met 2 giebelwedstrijden, zie elders op de site. Wellicht het begin van een serie wedstrijden op klein water, zgn. boerenslootjeswedstrijden. Dit ook om de jeugd bij de wedstrijden te betrekken en voor hen die niet graag op diep en groot watervissen. Wordt vervolgd…

Peter in de polder, week 1 t/m 3

Vrieskoude zonsopkomst aan de schulpvaart

Het nieuwe jaar is begonnen. Ik heb nog een stevig snoekenvirus te pakken dus de groenjassen moeten nog beducht zijn op mijn activiteiten.

De eerste vis dit jaar was een klein voorntje, want om de snoeken te pakken had ik wel aasvis nodig. De vriezer is weer voldoende gevuld met instant snoekaas, dus dat behoeft geen zorg. Deze eerste voorn leverde overigens wel meteen een mooi getekende snoek op aan de bijgelegde dood-aas hengel.

7 januari had ik een vrije dag, ter compensatie dat ik Nieuwjaarsdag had gewerkt. Er stond een behoorlijke wind, maar ja, vangdrang hè, er moest gevist worden. Ik ging naar Akersloot, alwaar ik een luwe stek vond achter een gebouw. Hier beleefde ik iets heel bijzonders; ik kreeg in 2 worpen 3 snoeken eraan… Hoe dat ging: ik wierp in en liet mijn dode voorn mooi door de wind meevoeren. Al snel verdween mijn dobber en ik draaide strak op een kleine snoek. Kort onder de kant werd deze snoek gegrepen door een aanmerkelijk groter exemplaar. Helaas liet deze na enkele tellen weer los en kon ik mijn van de schrik helemaal verlamde snoekje scheppen. Na het onthaken en terugzetten, wierp ik mijn nieuwe aasvisje op de plek in waar ik de snoek gevangen had en kreeg direct weer beet. Deze vis schoot los kort na de aanslag maar was niet de reus die ik zojuist had gelost. Best spannend!

Deze heren kwamen koffie brengen en een plaatje schieten van mijn snoekje.

Tijdens mijn omzwervingen met dood aas vond ik een stek met een aantal opmerkelijk grote snoeken. Ik ving hier in november kort na elkaar 2 dikke bakken, en nu kolkte het er weer. Ik loste tot 2 keer een zeer slimme vis die mijn aas wist los te peuteren van de takel. Dat moest anders. Ik besloot een paar dagen te voeren met sardinebrokjes. Goed plan, alleen vergeten op buienradar te kijken, want zaterdag morgen trof ik een nagenoeg dichtgevroren stek aan. Ik had uit voorzorg al nylon gemonteerd in plaats van gevlochten lijn, want die laatste vriest nogal snel vast op het ijs. De dobber ging in een windwak en dartelde lekker op de wind en de deining. na een uur koukleumen en 3 kolken op andere stukken van het water, begon de dobber ineens een stukje te varen. Er was interesse! Helaas, de vis voelde weerstand van de aan het ijs vastgevroren lijn en loste. Een nieuwe aasvis eraan en nog een poging. Na een kwartier was het weer bal. Nu verdween de dobber onder het ijs en werd het tijd om aan te slaan. Een massieve vis bolde onder het ijs en sloeg het aan splinters. Een spectaculaire dril tussen de schotsen eindigde in het schepnet. Een prachtvis van 87 cm was mijn deel.

Peter in de polder, week 45

Ja, ik heb weer eens tijd voor een stukje. Dat heeft een speciale reden: ik heb een reus gevangen.

Ik heb dit jaar al diverse record gebroken. Een baars van 42 cm, een winde van 58, een haring van 28 cm, een steur van 1,29. Die laatste dan wel in een visvijver, maar toch. 1 record staat al een tijd hoog op mijn lijstje, en dat is een snoek. Mijn record stamt van 27 mei 1989 en mat 100 cm. Gevangen aan een Mr.Twister in het Alkmaardermeer tijdens het baarzen aan een ultralicht spinhengeltje en 18/00 nylon. Het kostte me zowat een half uur om die vis binnen te krijgen.

Dit jaar doe ik mee aan de snoekwedstrijden van De Rijp, en dan moet je natuurlijk wel scoren. Ik heb daarom wat trucjes ontwikkeld, en 1 daarvan is om mijn takeltje op te bouwen uit componenten in plaats van een kant en klare montage. Voordeel is dat ik elke aasvis de takel kan optimaliseren door een korte of lange stinger-dreg, grote of klein dreg op de kop en al dan niet loodverzwaring, spinnerbladen en kralen in de opbouw. Net als forel en platvis is ook snoek een rover en nieuwsgierig.

Vorige week had ik na de snoekwedstrijd nog wat aasvisjes over en ging ik eens een paar stekjes langs om te kijken of er nog wat zwom. Bij een brug zag ik een grote kolk veroorzaakt door een jagende snoek. Ik kon niet veel zien, maar de omvang van de waterverplaatsing beloofde wat moois. Hier heb ik eerder al eens een vis van 89 cm gevangen, dus de kans op een grote vis is hier wel aanwezig.

Zondag morgen 11-11 ga ik aan het Stet wat haringstukjes voeren. Net als ik mijn dobber erbij wil leggen bedenk ik dat de visclub zijn snertwedstrijd heeft op dit water. Nou, dan ga ik eerst maar even naar 2 andere stekken. Om 10 uur hebben ze 2 rondes gevist en zijn ze aan de overkant en weg van de brug. Dan kom ik om die tijd wel terug.

Ik ga eerst naar mijn zeeltstek in Heiloo. Daar weet ik 3 mooie snoeken te zwemmen, en er zullen er vast nog meer zijn. Ik kan dan meteen wat aasvis vangen. Al na een kwartier heb ik beet en vang een leuke snoek van 61 cm aan een dood voorntje.

Ik heb voldoende aasvisjes gevangen en ga verder naar de stek bij de brug. Hier monteer ik een nieuw uitgewerkte takel (zie foto) en voorzie hem van een vers overleden voorntje. Ik werp de montage in en zorg dat deze met een behoorlijke plons het water raakt.

Ik zet de camera alvast klaar want ik heb er vertrouwen in. Niet onterecht, al snel gaat de dobber onder. Ik zoek een goede plek om de vis te kunnen drillen en sla aan. Een zware vis bonkt op de hengel alsof er telkens zakken zand op de lijn worden gegooid. Hevig kopschuddend baant de snoek zich een weg door het water. Met moeite hou ik haar weg bij de brugpijlers en weet dan al snel het net eronder te krijgen. De kopdreg zit in de scharnier van de bek, de stinger hangt er los naast. Ik zet de camera op zelfontspanner en start een serie foto’s. De snoek meet 101,5 cm en is dat nieuwe felbegeerde record. Ik geniet met volle teugen, stuur iedereen die ik ken een whatsappie en ben teleurgesteld in de matige respons. “Het is zondag morgen vroeg, figuur”, denk ik bij mezelf, tuurlijk krijg je geen reactie!

Ik ga om 10 uur naar het Stet, vang niks meer erbij maar krijg wel een uitnodiging voor de snert. Kijk dat zijn berichten. Ik sluit de visdag af met een supergevoel en in prima gezelschap.   

Warm water: snoek is zeer kwetsbaar

Snoek is een kwetsbare vis. Hij is weliswaar de rover boven aan de voedselketen, maar extreem gevoelig voor warm water. Een snoek die je nu vangt, vecht zich nagenoeg of helemaal dood. Ik roep dan ook onze leden op om verantwoord met de vis om te gaan en voorlopig niet in ons polderwater op snoek te vissen.

Vang je toch een snoek, zet hem dan zo snel mogelijk terug in het water, hou hem vast rond de staartwortel en trek hem rustig heen en weer door het water. Er stroomt dan zuurstof door zijn kieuwen en de kans is dan wat groter dat hij het overleeft. Pas als hij zich losrukt uit je handen, laat je hem gaan. Een snoek zonder zorg terug zetten, betekent op dit moment een zekere dood voor deze machtige sportvis.

Peter in de polder, Koningsdag

Een vismaat attendeerde mij op de mogelijkheid haringen te vangen in onze regio, en zo trokken Joost en ik op Koningsdag 2018 naar zee. Gewapend met spinhengeltjes, verenpaternostertjes en loodjes van 20 gram gingen we het proberen. We hadden de stek voor ons zelf en al snel werden de eerste stootjes gevoeld. Het was een vermakelijke visserij waarbij we samen zo’n 75 haringen vingen. Een klein portie ligt in de vriezer, de rest zwemt weer om te paaien.

Voor ‘s avonds spraken we af om met worm op baars te gaan. Ik wilde dit graag met mijn UL dobberhengel doen, dus kozen we een ondiepe stek. Het duurde lang voor we vissen vonden, maar de beloning was groot! Een baars van 38 cm trok de UL stok krom tot het handvat en wilde ook nog wel even poseren. Wat een gave visdag!

Peter in de Flevopolder

Bart met een vis van ca. 105 cm ( gevangen door Ben)

Zaterdag 7 april had ik in de agenda gereserveerd om bij Toms Creek te gaan vissen. De weersvoorspellingen waren top, dus dat zat al mee. We kozen voor de ochtendsessie, dus iets over 7 vertrokken we uit Limmen. We, dat zijn Bart, Maarten, Ben en Marije Lieferink, mijn zoon Rob en ik, en vismaat Dick Derriks uit Castricum.

De reis verliep voorspoedig en bij aankomst stond Bart al met de koffie klaar. Iets over half 9 gingen de dobbers te water. Al snel trokken de eerste hengels krom. Tussen de gezellige praatjes en geijkte stekeligheden door werd er lekker gevist en genoten van mooi weer en goed gezelschap.

Als aas was ook vandaag weer de zure haring de beste keus, hoewel er op onze vijver nog 2 locals visten die juist goed met zalmsnippers vingen, en aan boilies ( ananassmaak…)

De vissen in Toms Creek zijn goed de winter door gekomen. Het is bijna moeilijker om een vis kleiner dan 90 te vangen dan een vis boven de meter. Onze topvissen waren 1.30 voor Maarten en 1.28 voor mij. Dick, Rob en ik hadden elke een vis van 1.15, en ook aan de kant van Bart waren er meerdere metervissen. Marije pakte zelfs nog een knots van een meerval die ook de meter leek aan te tikken.

1m.14,5 voor Dick

80 cm meerval

Siberische steur, 115 cm

Na een relaxte lunch verdeelden we de mensen over de auto’s en vertrokken we met een blij en tevreden gevoel weer richting Limmen.

Iets over de materialen: gebruik werphengels die geschikt zijn voor 20/00 tot 30/00 nylon ( gevlochten lijn is verboden). Gebruik een degelijke goede molen met goede slip. Er wordt gevist met dobbers, waarbij schuifdobbers van 2 tot 3 gram wel aan te bevelen zijn. Het aas moet stil op de bodem liggen, en de haak moet weerhaakloos zijn. Even met een tang je weerhaakje plat knijpen is ook goed. Haakmaten voor steur en meerval van 6 tot maar 10, voor de karper kun je nog iets kleiner gaan. Aas voor steur: zure haring, vismeelpellets, hartige boilies, garnalen, zalmsnippers. Voor meerval kun je daarnaast ook nog een dot wormen gebruiken, pellets met leversmaak en ook kaas is een gewild aas. De karpers zijn inmiddels zo gewend aan deze aassoorten, dat je die hiermee ook vangt. Zelfs hebben we al een keer een brasem aan zure haring gevangen op een vijver. De vissen zijn behoorlijk groot en best levendig, gebruik daarom een groot schepnet. Deze kun je ook ter plaatse huren. Onthaakmatten zijn verplicht, ook die zijn te huur. Ter plaatse kun je ook aas en voer kopen, losse materialen kopen en hengels huren.

Vanuit de vereniging willen we enkele keren dit jaar een tochtje organiseren naar Lelystad. Als je interesse hebt, mail dan naar marian.peter@zonnet.nl. Je krijgt dan een week voordat we gaan een bericht. Als we voldoende deelname hebben huren we een vijver af, bij lagere aantallen vissen we op een beschikbare vijver. Meestal is dit een zaterdag, omdat ik op de andere dagen moet werken en het complex op zondag dicht is. Forelvissen is hier ook mogelijk, de kosten hiervoor zijn iets hoger, de vis mag je houden ( zomers ook kleine meervallen en tilapia).

Reken op een kostenplaatje van 25-30 euro voor vissen, aas en benzine. Materiaalhuur komt daar nog overheen. Een goede stevige karperhengel of een heavy feeder voldoen op zich prima. Je kunt met meerdere mensen 1 onthaakmat en 1 schepnet huren en de kosten verdelen. Samen aas inkopen is ook goedkoper.

Marije staat haar mannetje, dril van een dikke meerval.

Je mag je eigen consumpties meenemen maar er is ook een cafetaria met diverse snacks en maaltijden. Koffie, thee, fris en bier zijn ook te koop. Er zijn enkele toiletunits.

Zo ziet een steur van 1,28 m eruit.

Dus heb je zin een keer mee te gaan, mail dan naar marian.peter@zonnet.nl. Wellicht zullen we je wel vragen te rijden, daarvoor krijg je dan een vergoeding. Jeugdleden tot 15 jaar krijgen een reductie.

Peter en Peter, road trip Noord-Nederland

Geïnspireerd door een aantal artikelen over beken in Nederland en de daar aanwezige winde-trek, ben ik zaterdag naar Friesland, Groningen en Drenthe getrokken voor een eerste verkennende vistocht. Vanwege de mooie natuur die mij werd beloofd, gingen er ook verrekijkers en camera’s mee, en iemand die die dingen goed kan hanteren: Peter van Renen.

In de kop van Drenthe stroomt de Hunze, een echt regenriviertje dat afwatert richting Lauwersmeer. Deze laaglandbeek is in een natuurlijke vorm hersteld, meanderend door een ruige natuur en voorzien van natuurlijke stuwen en vistrappen. Daarnaast bezochten we 2 beken in hetzelfde stroomgebied naar de Lauwersmeer: Het Peizerdiep en het Dwarsdiep.

Erg leuk was dat ik hier de door mij zo geliefde visserij met de stick float, het traditionele Engelse stroomdobbertje, kon uitvoeren. Buiten dat het in deze wateren stroomt, is de vis hier ook op ingesteld en vis je dus daadwerkelijk op vissen van het stromende water.

Vissend met een molen met gesloten kap, 14/00 nylon en 10/00 onderlijn ving ik op diverse plekken mijn voorntjes. De winde konden we nog niet traceren, dus een vervolg is zeker in de maak.

De enige stuw in het Peizerdiep mocht uiteraard niet bevist worden, maar 50 meter er boven en er onder mocht dat wel. Ik ving er niks, maar ik verwacht hier komende weken nogmaals te komen en dan wel succes te hebben.

De Hunze loopt door een natuurgebied, waar vanaf 15 maart een toegangsverbod geldt vanwege het broedseizoen. Nu kon ik er nog even terecht, maar dat kan ik de volgende ronde wel even vergeten.

Naast de mooie natuur en het stromende water waren het met name de trekvogels die onze aandacht kregen. We hoopten een trek kraanvogels te scoren, wat helaas niet lukt. De vele zilverreigers en deze ooievaar maakten dat wel ten dele goed. Veel buizerd waren al actief aan het nesten bouwen. Zwermen puttertjes vlogen voorbij, een eenzaam ijsvogeltje vloog verstoord op uit de oeverbegroeiing. Tafeleenden, smienten, talingen en veel soorten ganzen boden een wilde variatie op en aan het water. Omgeknaagde boompjes verklapten ook de aanwezigheid van bevers hier. Op diverse plaatsen liepen kleine groepjes reeën. Kortom, een prachtige natuurbeleving in een stuk Nederland hier ongeveer 200 kilometer vandaan.

Peter in de polder, week 8

De kou is weer terug. Ik was al bezig met voorjaarsvisserij op zeelt en winde, karper en mooie blankvoorns, komt er toch nog een ijsperiode. Nou ja, ik heb thuis ook nog wel wat klussen, kan ik die mooi doen.

Recent was ik weer eens jarig, en van de centjes die ik kreeg kocht ik een mooie penhengel met molen. Ik heb voor 2018 een water in de planning met meer en ook grote karper, dus een matchhengel is daar een beetje out of place. Dus er moet een héééél lichte karper-penhengel komen. Die heb ik dus gevonden bij Riks Hengelsport in Beverwijk. Voorzien van een mooie molen en 16/00 nylon kan ik alvast voorzichtige schreden doen op dit vlak.

Ik had 2 middagen een redelijk vroege werkstop, en omdat de zon ook wat langer blijft schijnen, zag ik mijn kans schoon om bij een bruggetje op karper te gaan vissen. Setje mooi opgetuigd, maïs met maple cream behandeld, bakje gekookte hennep als voer en een paar pellets er ook nog bij. Na een half uur is er interesse voor mijn maïs, de pen loopt weg en ik sla aan. Dom, want ik vis met een circle hook, en daar moet je niet mee slaan maar strak draaien. Foutje bedankt. Ik zie een mooie 60+ karper verwoede pogingen doen mij haak te lossen, en dat lukt dus. Jammer, had een mooie vuurdoop geweest voor de hengel. De volgende middag krijg ik geen enkel aanbeet op maïs. Als ik overschakel naar een crab-pellet, is er al snel interesse en haak ik een brasem van 55 cm. De vis gaat nog hard tekeer en ik ben dan ook erg happy met deze vangst. Het avondzonnetje geeft nog wat extra kleur aan deze dag.