Cat 12

Snoek om de hoek

Er wordt sneeuw verwacht in Nederland. De media pakt dit nieuws groots aan en probeert ons te doen geloven van een wel heel bijzondere gebeurtenis. Het was tenslotte alweer januari 2019 dat het hele land wit kleurde.

De bui wordt pas op zaterdagmiddag verwacht, het KNMI geeft vanaf het middaguur code geel, dus de ochtend leent zich om te hengelen. Omdat in de voorgaande nacht lichte vorst geldt, kiezen we voor het NH kanaal. Hier starten we met kunstaas. De wind is zuidelijk en deze keer valt het zowaar mee: Geen schuimkoppen! Na een kleine 200 meter heb ik al een aanbeet aan de Red Head Pike Fighter. Jeetje, moet dat nu al? Het vissen is eigenlijk ook een momentje om de werkweek achter ons te laten en even van een beetje rust te genieten. Hahaha.

Het is een klein exemplaar en ik probeer het in het water naast de boot van de haak te schudden. Dat lukt eenvoudig en we slepen verder. We varen de “Kikkersloot” in en hanteren de Engelse verkeersregels… Naast wat tikjes tegen ons aas blijft het redelijk rustig. 1 Tik is de moeite waard om de terugweg nog even mee te pakken.
Deze terugtocht volgt na de koffie. We veranderen nu ook de tactiek: Ik ga slepen met een (laatste) flinke blankvoorn, Marcel verruilt een plug voor een shad. Ik pak ook nog een tweede hengeltje met een shadje. De terugtocht gaat langzamer.

Marcel had vorige keer meer succes.

Die tikken op het kunstaas blijven toch spectaculair. Het verhoogt altijd de hartslag, wat op deze waterkoude ochtend welkom is. Ook Marcel voelt wat toehappen, maar vandaag blijft er weinig hangen. Ik haak nog een klein exemplaar en ook die wordt naast de boot losgeschud.
Aan de aasvis heb ik dan een mooie run. De vis laat de baitrunner zijn werk doen. Even wachten en aantikken maar. HANGEN. Dit voelt goed en ik denk weer even terug aan die metersnoek van 2 maandjes geleden. Ook dit exemplaar blijft diep en wil maar wat graag onder de boot door. Dan een eerste schim aan het oppervlak. Dat zou best wel weer eens…
Netten, onthaken en meten. Wel minstens zo zwaar, maar deze meet 97 cm. We zijn er maar wat blij mee. Hier doen we het voor.

De terugweg rijd ik nog langs 2 actieve leden van HSV Limmen, maar woonachtig in Akersloot. Dit behoeft enige uitleg: Er is vorig jaar wel enigszins een competitie gevist, maar corona gooide roet in het eten. Prijzen werden nooit uitgereikt en het deelnamegeld nooit geïnd. Daarom ging deze deurwaarder/penningmeester nog even langs wat huizen. Niet om te innen, maar om uit de delen. Onze nieuwe voorzitter had een uitstekend idee bedacht om al onze wedstrijdvissers, vrijwilligers en bestuursleden een hart onder de riem te steken.
Lokale middenstanders en “bevriende relaties” werden benaderd en zo konden we ruim 25 leden voorzien van een attentie. Hierbij een klein briefje “als blijk van dank, uiting van een gemis en bemoedigende woorden voor een hopelijk beter 2021.”

Vanaf onze kant een speciale dank aan Beemsterkaas, Slagerij Snel en brouwerij Dampegheest voor hun medewerking.

 

Verhaaltje van Rien Faasse

Ons lid Rien, uit Castricum, mag ook graag de pen hanteren. Hier een leuk verhaal van hem.

” De slootkant.

De oude man is voorzichtig de dijkhelling af gelopen. Kleine voorzichtige stapjes en telkens zijn hakken diep in de zachte vette klei drukkend. Zijn stramme benen hebben het toch maar weer geflikt. Niet erg vlug, maar wat maakt dat uit. Tijd en snelheid zijn met het verglijden van de jaren al lang geen maatgevende begrippen meer. Met zijn beukenhouten stok duwt hij zachtjes de geel bloeiende lissen wat opzij om naar het water van de sloot te kijken. Een paar meter verder op gaat een reiger nijdig krijsend op de vleugels. Het water is kristalhelder en ondiep. Je kijkt zó op de bodem. Hij knijpt zijn ogen tot kiertjes om zo, tegen het zonlicht in, beter te zien wat er onder de waterspiegel gebeurt.

Nu zo weinig mogelijk bewegen. Rustig wachten en geduld hebben, dat wordt altijd beloond. Ook vandaag. Dat weet hij zeker. Hoe vaak heeft hij in zijn lange leven de slootkant al niet afgestruind op zoek naar het mooie plezier van de waterkant in de polder. Niet meer te tellen.

Hij wrijft een kalmoesblad tussen duim en wijsvinger fijn en snuift van zijn hand de frisse muntgeur op. Heerlijk. Weinig Nederlanders zullen weten hoe kalmoes ruikt maar hij wel en hij voelt zich een bevoorrecht mens. Een moeder fuut met een koppeltje zebra-gestreepte pulletjes op haar rug peddelt voorbij. Futen zag je hier vroeger nooit maar in de loop van de jaren hebben die vogels hun schuwheid afgelegd. Gelukkig maar want ze zijn schitterend om te zien. Begin maart heeft hij dit paartje zien baltsen. Wat een gratie en wat een passie. Ze komen ieder jaar terug op dit voor hen vertrouwde plekje. Logisch want het barst hier van de kleine visjes waar ze zich vol en vet aan vreten. Hier, vlak voor hem achter die grijze baksteen op de bodem, staat een fel rood gekleurd stekelbaarsmannetje zijn nestje te verdedigen. Zijn rugstekels dreigend omhoog. Kijk uit, visje! Daar komt een dikke watertor recht op je steen af zwemmen. Nu even weg wezen, want daar win je het nooit van. Als die je te pakken krijgt kraakt hij je tussen zijn kaken in één keer dwars doormidden en eet je op. Ja, zo gaat dat in de natuur. Eten of gegeten worden. Voedselkringloop noemen de mensen dat. Klinkt lekker soft, maar die natuur is behalve mooi ook gruwelijk hard.

Het tere gezoem van een dansende zwerm mugjes geeft de stilte van de polder een extra dimensie. De oude man draait zich om. Moeder de vrouw zal de koffie wel klaar hebben. De dijk op klimmen is moeilijker dan er af, maar rustig aan, hij heeft de tijd.

Alle tijd van de wereld en morgen is er weer een dag. Althans, dat hoopt hij maar, want hij is al oud. “

 

Rien Faasse

 

Van de voorzitter: januari 2021

Het jaar 2020 hebben we achter ons gelaten. Voor velen een jaar om snel te vergeten. Zeer begrijpelijk. Toch wil ik een paar highlights eruit vissen.

  • We hebben een ongekende ledengroei doorgemaakt vanwege de vele beperkingen in andere sport- en buitenactiviteiten. Zowel landelijk als in onze club is het aantal Vispashouders met ca. 15% gestegen. We heten deze vissers van harte welkom, hopen dat we ze naast de vispas en mooi viswater over een tijdje ook andere activiteiten kunnen aanbieden.
  • Het mooie weer deze zomer gaf velen de kans veel aan de waterkant te zijn. Er werd best goed gevangen.

( mijn PR giebel in een schitterende omgeving)

Dan nu naar de realiteit van 2021. Inmiddels is de volgende golf van besmettingen actief, en ook binnen onze organisatie zijn inmiddels gevallen gemeld. We wensen deze leden van harte beterschap. Vanwege de pandemie en de bijbehorende maatregelen organiseren wij voorlopig nog geen activiteiten. We volgen de richtlijnen van het RIVM, onze regering en ook nog eens ons gezonde verstand.

Wel kan ik iedereen aanraden lekker te gaan vissen, als het weer ernaar is. Houd goed rekening met de anderen aan de waterkant, reis niet te ver en ga alleen om met een huisgenoot. Niks zo goed als buiten vertoeven!

( Mijn mooiste visfoto van het jaar)

Ikzelf heb de afgelopen weken veel gesnoekt. Met wisselend succes heb ik met dood aas en met klein kunstaas gevist. Na de kerst had ik een uiterst succesvolle dag met 7 snoekjes aan een kleine plug. De dag erna verspeelde ik deze plug in een overhangende boom. Snel een webshop gezocht voor een vervangend exemplaar. Toen ze niet meer leverbaar bleken, besloot ik de stoute schoenen aan te trekken ( lees : lieslaarzen) en mijn plugje uit de boom te verlossen. Ik had de waterdiepte gepeild, nog geen halve meter, dus dat moet geen probleem zijn met lieslaarzen. Helaas had ik de modderlaag verkeerd getaxeerd en maakte ik een onvrijwillige Nieuwjaarsduik. Het goed nieuws: de plug heb ik alsnog maar even opgehaald.

Ik wens u een goed 2021, gezondheid voorop en geluk direct daar achteraan.

Peter van der Heijdt, voorzitter HSV Limmen

Peter in de polder, november 2020

We zijn inmiddels halverwege november, en het is helaas duidelijk, dat er dit kalenderjaar geen verenigingsactiviteiten meer kunnen plaatsvinden. Tegelijkertijd worden de berichten over de beschikbaarheid van een goed werkend vaccin steeds nadrukkelijker bevestigd, dus wellicht kunnen we voor 2021 weer plannen gaan maken.

Ook dit najaar, tijdens de 2de gedeeltelijke lockdown, wordt er weer veel gevist. Veel jongelui gaan er actief op uit om snoek te vissen. Ik hoor ook mooie vangsten, zelfs bij ons uit de vaart, van snoeken tot tegen de meter. Ik hoop wel dat de jongelui voorzichtig omspringen met hun vangst, maar getuige de onthaakmatjes ter plaatse heb ik daar veel vertrouwen in.

Ik mocht recent ook weer een mooie snoek vasthouden, terwijl mijn maatje voor die dag een week verder zijn nieuwe snoekhengel mocht testen op een mooie 90-er.

Mijn vertrouwen in dood aas is nog steeds huizenhoog, waarbij ik probeer de dressuur te doorbreken met superkleine dobbers, fluocarbon onderlijnen en enkele haken. Tevens hang ik op de haakpunt een dikke dendrobena worm, zodat de vis wat leven uitstraalt. Ook kleine snoek vergrijpt zich inmiddels aan de dode vis, maar gemiddeld zijn het toch wel 70+ snoeken.

Er wordt ook nog steeds goed witvis gevangen, zowel in de bebouwde delen van de poldersloten als in het NH kanaal bij Akersloot En waar witvis zit, zitten ook de rovers.

 

Blijf gezond, ga veel vissen en let goed op jezelf.

 

(Meter)Snoek om de hoek

Stilleven in boom…

Zondag 18 oktober ga ik weer eens op jacht naar snoek. Ook Marcel is van de partij als we ‘s ochtends het Limmer Stet uitvaren. Het duo Peter / Joost blijkt vandaag dezelfde plannen te hebben. We passeren ze en beginnen bij “het zwembad”. De heren hebben dan de nul al weggepoetst.
In het westen hangen donkere wolkenpartijen, maar de zon laat zich er niet door weerhouden om ook een duit in het zakje te doen. Het levert mooie herfsttaferelen op.

We maken gedurende de ochtend flink wat meters en het mag gezegd: de vangsten zijn niet best. Marcel redt de eer: een mooie vis van 75 cm.

Het andere duo ving deze dag toch duidelijk meer. Het ging qua vangsten bij mij de laatste tijd ook al niet top. Hoe kan ik dit tij keren? Al langer loop ik met het idee om de metalen onderlijn te vervangen door flourcarbon. Vele vissers, Youtubers, vloggers en influencers zweren erbij. Dit materiaal is sterk genoeg en minder zichtbaar. Het slijt wel harder, dus dient vaker vervangen te worden en is niet goedkoop. Een win, win situatie: meer vis voor de hengelaar en meer omzet voor de winkelier. Henk Koster wordt de gelukkige en diezelfde week ben ik een dikke 40 euro armer, maar een postpakket rijker.

Het knutselen kan beginnen en het weekend erop wordt dit materiaal succesvol getest. Ik vang een prachtig exemplaar van 85 cm.

Als ik bij terugkomst de boot aanmeer, spreek ik Gerrit Tuijn. Visverhalen maken andere vissers vaak enthousiast. Een week verder zit Gerrit aan boord. We beginnen met kunstaas. Bij “het zwembad” vang ik een baars en een paar honderd meter verder een snoek. Een lekker begin.

Bij het Kerkemeer verruilen we het kunstaas in voor aasvissen. Er staat flink wat wind, maar driften lukt goed. Het duurt lang voordat de eerste dobber verdwijnt. Ik ben de gelukkige, maar na een kort heen- en weer getrek wordt de aasvis losgelaten. Baalmomentje, want dit voelde als een serieuze vis. Ondanks de nul voor Gerrit had hij een heerlijk ochtendje in onze schitterende natuur.

De volgende dag: zondag 1 november. Ditmaal stap ik in bij Marcel. We varen het Noord-Hollands kanaal op en de wind blaast ons richting Alkmaar. We beginnen gelijk met een aasvisje, voorzien van fireball. Natuurlijk heb ik hoge verwachtingen met het fluorcarbon. Ook snoekbaars behoort nu tot de mogelijkheden. Langzaam naderen we het pontje. Dit stuk levert vaak aanbeten op, dus we zijn gespannen. De pont passeren lukt nog even niet: de (vrouwelijke) pontschipper klets onafgebroken met een passagier en laat ons, de wind trotserend, dobberen. Tijd voor koffie dan maar? Nog even niet. Motoren komen op toeren en als het pontje afvaart, vervolgen we onze weg. In onze ooghoek zien we telkens een hectometerpaal voorbij schuiven. Hoewel het uitstekend snoekweer is met een vrij krachtige zuidwester en te hoge temperaturen, is er geen enkel teken van leven.

Toch die koffie dan maar. Er wordt een flink stuk gevulde speculaas bij aangesneden. Als de koffie op is, begint zowaar mijn baitrunner te gieren. Inderdaad is een dobber onder water verdwenen. Even wachten en aantikken maar. De vis is nauwelijks onder de indruk en mijn 12 ft, 3 lbs shimano alivio karperhengel buigt vervaarlijk. Marcel haalt zijn hengel op. Ik vraag of hij mijn 2e hengeltje ook wil binnenhalen. Op hetzelfde moment wordt deze aasvis gegrepen en Marcel staat zowaar ook te drillen. Behendig wordt de vis genet.

Mijn vis heeft nog geen zin. Er is dus tijd om de andere vis te onhaken, fotograferen, meten en te bevrijden. Het net is weer beschikbaar en na enige tijd lukt het ons dit exemplaar erin te krijgen. Tik ‘m aan Bro!
Zal dit dan mijn eerste metervis zijn. Ik hang al jaren op 99 cm. Die foto wil ik u niet onthouden. Wat een massieve vis was dit!

30-12-2007: Mooie snoek van 99 cm uit onze polder

We onthaken de vis en de meetplank haalt alle twijfel weg. 1 Meter en 2 cm. Ik ben een gelukkig mens! We schieten wat plaatjes.

We maken hierna nog vele meters, het weer slaat om, we verspelen ook het nodige materiaal. Dat is met zo’n vis toch allemaal minder boeiend.
Op de terugweg pakt Marcel een laatste snoekje. Aankomende week maken we de hengels weer op orde en wellicht binnenkort meer…

Een woord van de voorzitter, oktober 2020

Beste leden,

We zijn zojuist in een nieuwe fase van de Corona-Pandemie beland. Een tweede, gedeeltelijke lock down is afgekondigd. Dit betekent dat we minder speelruimte hebben om ons leven te leiden. Wij, als hengelsportvereniging en als individuele vissers, hebben hier een belangrijke rol, namelijk: hou je aan de opgelegde regels. Je mag vissen, maar niet meer in wedstrijdverband, en ook niet meer in groepjes. En hou de 1 1/2  meter afstand. Binnen ons eigen land mogen we ons nog steeds verplaatsen, dus een hengeltje uitwerpen in een andere omgeving is toegestaan. Bedenk bij alles wat je doet, welk signaal je naar je omgeving uitstraalt en wat dat signaal voor de hengelsport betekent. Is het positief, doe het dan. Is het negatief, doe het dan liever niet. Hierbij kun je de mensen die tegen sportvissen zijn, buiten beschouwing laten, want die zien toch geen positief signaal in onze sport/ hobby.

( Kopvoorn, 39 cm, maden, in de Neerbeek in Limburg, 6 okt.2020)

Denk eraan, onze bond is lid van het NOC*NSF. Wij conformeren ons dus aan alle grote sportorganisaties en volgen de zelfde regels.

 

Oktober is de maand waarin vroeger ons snoekseizoen van start ging. En nog steeds is het een prima tijd om de snoeken te belagen.

( Snoek, 88 cm aan dood aas, Limmen, 10 okt. 2020)

Het Stet kent in oktober ook de grote voornvangsten. Witvis uit de polder zoekt de diepere plekken en beschutting op. Je kunt nu onwerkelijke aantallen grote witvis vangen.

Baars is nu ook actief, zowel de kleintjes aan de kant, als de grotere met klein kunstaas in de Schulpvaart. Verder van huis kun je nu goed karper vangen, die eten zich rond voor de winter. Luwe plekken waar de wind een tijdje heen heeft gewaaid, zijn soms prima stekken hiervoor.

( Schubkarper, 61 cm, maden, in Zaanstreek, 17 okt. 2020)

Of probeer eens een snoekbaars te vangen in het Noord-Hollands kanaal. Van Den Helder tot Purmerend zijn goede plekken te vinden, denk aan woonboten, dukdalven, bruggen en aanmeersteigers. Daar tref je ook de andere grote rovers aan.

( Snoek, 91 cm, dood aas, Zuid-Hollands plassengebied, 8 okt. 2020)

Kortom, volop visserij te beleven in een periode die voor velen spannend zal zijn qua gezondheid, werk, gebrek aan gezelligheid en dreigende eenzaamheid. Even eruit met een hengel, een uurtje in de buitenlucht en vrije natuur, echt het doet een mens heel veel goed. Bel een vismaat op, zeg waar je gaat zitten en vraag of hij ook komt. Geniet daarvan en blijf gezond.

Groet, Peter van der Heijdt

Een woord van de voorzitter

In de afgelopen tijd heeft de HSV Limmen door de corona-maatregelen weinig activiteiten kunnen en/of mogen ontplooien.

Bestuur en commissieleden hebben wel contact gehad om oplossingen te bespreken om toch in beeld te blijven bij de leden.

Eind juni is er kort achter elkaar een witvis- en een botenwedstrijd gevist met inachtneming van de regelgeving zoals Sportvisserij Nederland deze had aangegeven. Beide activiteiten waren matig tot slecht bezocht, maar de regels konden we goed toepassen.

Begin juli hebben we de uitgestelde ledenvergadering gehouden, niet in onze vaste locatie maar in “de Heeren van Limmen”, waar we maximaal zo’n 30 mensen konen ontvangen. Ongeveer 15 personen kwamen er op af.

Onze voorzitter tot 2020, Gerrit Tuyn, was aftredend en werd benoemd tot erelid, en voorzien van bloemen, oorkonde, een geschenk en mooie woorden. Vervolgens werd ik geïnstalleerd als nieuwe voorzitter. Na zo’n 35 jaar bestuurswerk , met name secretariaat en jeugdwerk, en 2 tussenjaren, heb ik dan nu de centrale stoel aan de vergadertafel ingenomen.

Voor wie mij nog niet kent: ik ben Peter van der Heijdt, inmiddels 55 jaar, getrouwd, 2 kinderen. Van beroep planner bij een kaasfabriek. Naast de visclub ben ik ook voorzitter van de SKJL, de stichting die een deel van de opbrengst van de Kerkenveiling verdeeld over diverse jeugdverenigingen. Verder heb ik sinds dit jaar zitting in de VBC van HHNK, lekker veel afkortingen voor de visstand beheerscommissie van ons hoogheemraadschap. Tevens voer ik documentcontroles uit in ons verenigingswater.

Ik vis veel, en schrijf daar over op deze site en die van de federatie Midwest Nederland. Mijn favoriete visserij is met een lichte werphengel en een dobbertje op zeelt, karper en grote witvissen. Daarnaast snoeken met dood aas en vissen met kunstaas. De wedstrijdvisserij heb ik jaren fanatiek beoefend, maar dat vlammetje is wat gedoofd.

Corona heeft ons nog steeds in de greep, en we moeten bij elke activiteit nagaan of we deze wel veilig kunnen uitvoeren, of we als vereniging niet nalatig zijn en onze leden bovendien kunnen laten acteren volgens de gestelde normen en eisen. Helaas is dat niet gemakkelijk. Vissen op zich is prima te doen, en werd sinds de lockdown een van de populairste bezigheden buitenshuis. We kregen er 10-tallen leden bij. We kunnen ze alleen nog niet veel meer aanbieden dan een Vispas en info op de website.

Gevolg is onder anderen dat de 55+-competitie voor 2020 is afgelast. Voor de reguliere baarscompetitie moeten we ook nog een format vinden dat sluitend is, want met de huidige opzet lopen we veel te vaak te dicht bij elkaar. We hebben nog een paar weken om een mooie oplossing te vinden, of om een impopulaire beslissing te nemen.

Recent hebben we ook een bootjeswedstrijd moeten cancelen, omdat er maar 2 boten zouden deelnemen waarvan er 1 ook nog eerder naar huis moest. Als alternatief hebben we toen ene giebelvisavond gehouden, waar ik onderstaande karper wist te vangen. Een leuke afsluiter voor dit eerste woordje van de voorzitter.

Groet, Peter van der Heijdt

 

Peter in de polder : vissen in CORONA tijd

Ik hoop dat u allen gezond bent en geen grote offers heeft hoeven brengen ten gevolge van de uitbraak van het Corona-virus. Voor mezelf was de impact tot nog toe beperkt. Ik werk in een essentiële sector, voeding, en mag me dus nog op de zaak begeven. Ik werk verschillende dagen en dagdelen thuis, en dat gaat vanaf nu nog wat gestructureerder worden. Hoe ga je dan om met de isolatie en hengelen?

Ik ben tegenwoordig regelmatig een rondje fietsen, beetje foto’s maken in de natuur. Vooral vogels genieten mijn aandacht. Gelijktijdig kijk ik dan of er viswater is, wat de mogelijkheden zijn en hoe groot, of beter, hoe lastig, de bereikbaarheid is. Water dat voldoende ver van de weg ligt, biedt kansen om rustig te vissen, niemand in de weg te zitten en de kans op contact te minimaliseren. Ik heb inmiddels enkele stekken gevonden waar dit kan. Met name in de avond is het lekker om nog even 2 uurtjes in de polder weg te kruipen, hengeltje en stoeltje mee, wat aas en een netje, en klaar is Kees.

Plekken waar je wat verder voor moet lopen, brengen wel met zich mee, dat je met lichte bepakking op pad moet. Daar is niks op tegen, ik heb het verwachtingspatroon wat naar beneden bijgesteld, een vis vangen is al een bonus. Zoals het in mooi Engels wordt gezegd: fishing is an excuse for being there. Een mooie spreuk over een minimale bepakking kwam ik tegen op een bordje in de polder.

De ochtendsessies in het weekend rij ik wat verder weg. Ik heb enkele mooie plekken waar zeelt, giebel en karper bijna vechten voor mijn aasje, en waar je dus mooie vangsten kunt boeken. Ik heb enkele van deze stekken bevist met onze secretaris, Bart. Ieder in de eigen auto heen, metertje of 10 ertussen en lekker vissen en vangen.

In de eerste week van april, rond Pasen, merkte ik dat de brasem massaal naar de paaigebieden trok. Snel werd het plan gesmeed om een IJsselmeerhaven te bezoeken waar je rustig kunt zitten. We hadden geen betere dag kunnen kiezen ( we hadden trouwens niks te kiezen, het was de enige dag dat we konden). Ik wist 27 brasems te strikken, de grootste 63 cm en ruim 3,5 kilo. De rest zat allemaal tussen 1,5 en 2,5 kilo, en met wat voorns erbij was de vangst dus ruim 50 kilo vis. Ik bewaar ze niet, dus ik moest goed blijven tellen. Het hadden er nog veel meer kunnen zijn, maar ik koos bewust voor het vissen met een echte brasemhengel boven een wedstrijdhengel. Deze hengel buigt tot in het handvat, je hebt met 14/00 nylon mega sportbeleving en de vis kan laten zien wat hij waard is.

Vorig jaar viste ik hier ook met Bart, toen bleef ik steken op 17 brasems, en deze keer dus weer een topvangst. Volgend jaar maar weer heen denk ik.

Een volgende sessie was op een koude ochtend, maar wel met veel zon. Een mooie stek vlakbij mijn werk waar je in een brede berm kunt vissen op een ondiep polderwater. Doel was het vangen van zeelt. Met een mooie voermix, veel variatie in aas en stevige montages wisten we samen 8 zeelten te pakken en de nodige brasems. Bart verbeterde hier ook zijn PR giebel, en zette het op 42 cm. De volgende sessie wist ik mijn PR giebel te verbeteren naar 46 cm. Zo hebben gedwongen keuzes me op prachtige nieuwe plekken gebracht waar compleet nieuwe visavonturen zijn te beleven.

Hoe je ook gaat vissen, en waar en met wie; hou je aan de regels. Blijf op afstand, reis alleen, ga niet als je je niet lekker voelt. Je hebt niet alleen een verantwoordelijkheid voor jezelf maar ook voor je medemensen. Blijf gezond, hou vol.

 

Toch even het vermelden waard: bijzondere vangsten

Tijdens de wedstrijd van HSV Limmen in het kanaal Omval-Kolhorn ving Wil Snel een mooie karper.

Tijdens diezelfde wedstrijd was het Ron Droog die een wel heel bijzondere vangst deed: een snoekbaars van 83 cm.

Zelf mocht ik dit weekend mijn record giebel verbeteren van 38 cm naar 41 cm. En dat nog wel in ons eigen Stet!

Peter in de polder, en ver daarbuiten.

Het was een tijdje stil rond mijn visbelevenissen, maar uiteraard heb ik niet stil gezeten. Ik heb afgelopen winter meegedaan aan de roofviscompetitie in De Rijp, en werd daar 19de van de 38 deelnemers. Met 2 keer geen snoek om aan te melden, is er nog wel wat ruimte voor verbetering.

gewoon nog een keer deze snoek, omdat hij zo mooi is.

Ik werd gevraagd een groep snoekbaarsvissers uit Den Haag te begeleiden voor een visdag langs de Zaan. Er waren 24 vissers die ik in 2 groepen verdeeld, naar een aantal locaties heb gestuurd. Mijn eigen beste stek leverde 3 vissen en enkele aanbeten op, verder werden er nog 3 andere snoekbaarzen gevangen. Een gezellige dag maar met teleurstellende vangsten.

In maart en april maakten we nog een bijzonder fenomeen mee, paaitrek van snoek. Op zich wist ik hier wel van, alleen had het nu nogal drastische gevolgen. Bij het gemaal van de Starting probeerden snoeken tegen de stroom in naar een ander watervak te komen. Dat lukte niet, waardoor ze op een vlonder belanden en dood gingen. Naast de 7 vissen die we opgeruimd hebben, werden er door enkele mensen die hiermee ook bezig waren, nog meerdere vissen gered. Het Waterschap heeft een tijdelijke oplossing bedacht zodat de snoeken in ieder geval niet meer op de vlonder vallen.

Mijn jacht op grote witvissen beperkte zich de laatste jaren vooral tot zeelt en winde, maar dit jaar heb ik besloten het bereik wat te verbreden. Met name giebel en grote brasem moeten er dit jaar aan geloven. Met die giebels ging het wel leuk afgelopen zomer, en ik ben nu ook alweer druk bezig met het zoeken en onderzoeken van nieuwe stekken. Met op zich veelbelovende resultaten.

38 cm

De brasems zocht ik in de paaigebieden van groot water, zoals het IJsselmeer. Met Bart, met Ron en met Joost bezocht ik 3 maal een mij bekende voorjaarsstek. Hier boekte ik mooie resultaten, met 2 60+-brasems voor mijzelf en ook nog een topper voor Joost, die met 64,5 cm en geschat 4 kilo een prima nieuw PR wist te realiseren.

megabrasem voor Joost: 64,5 cm, ca 4 KILO

Tijdens het vissen op giebels pak ik soms leuke bijvangst, zoals enkele boerenkarpers. Ook wist ik op een avond 36 giebels te vangen, gemiddeld ongeveer 25-30 cm. Nieuwe stekken leverden eveneens mooie vissen op, zoals recent in de Woudpolder.

38 cm

63 cm, 3500 gram

59 cm, ruim 3 kilo


Zaansche Boerenkarper ( Beschermde oorsprongsbenaming) aan 14/00 in een prutslootje

Met de zeelten gaat het nog niet echt lekker. Ik heb tijdens het visuitje met de IJsselvissers bij toeval een zeelt gevangen aan de feeder, en afgelopen week had ik er 2 op een ochtend, maar verder gebeurt er nog niet veel. Ik denk dat het nog wat te koud is. Het kan dus alleen maar beter worden, toch?

Vanaf de Paasdagen had ik 3 weken vakantie ( ik werk deze zomer door), en in de vakantie moet er natuurlijk wel gevist worden. Naast het uitje naar Overijssel en de visdag met Ron door Noord-Holland, kon ik ook tijdens mijn road trip door Duitsland nog even vissen. De Prüm in Waxweiler is een mij bekend riviertje, waar je met gewoon aas op kopvoorn kunt vissen. Ik wist er in anderhalf uur 11 te vangen.

Selfie van 2 dikkoppen…

Na dit weekend is mijn vakantie voorbij. Binnenkort starten we met 2 giebelwedstrijden, zie elders op de site. Wellicht het begin van een serie wedstrijden op klein water, zgn. boerenslootjeswedstrijden. Dit ook om de jeugd bij de wedstrijden te betrekken en voor hen die niet graag op diep en groot watervissen. Wordt vervolgd…