Brasembal

De eerste botenwedstrijd zit erop. Marcel en ik hadden er zin in. De voorbereidingen waren getroffen en zaterdag 19 mei was het zover. Ik had de eer om de prijzen in te kopen en het wedstrijdparcours uit te zetten. Er waren 5 boten. Wij visten op de eerste stek (blauw kruisje).
Met de vaste stok was het snel over met de aanbeten. We vervolgden onze visserij met de feederstokken. Dit pakte goed uit. Zowel Marcel als ik haalden hiermee meerdere brasems binnen. Jammer van enkele lossers, maar met 30 vissen en ruim 7,5 kilo pakten we een klinkende overwinning. De grootste vis mocht ik op mijn naam schrijven: 55 cm. Het leverde me een mooie bos pioenen op, beschikbaar gesteld door Ronnie.
Werden we beloond voor onze barmhartige daad? Ik weet het niet, maar op de heenweg wisten Marcel en ik een schaap van de wisse dood te redden. Met vereende krachtinspanningen kregen we dit schaapje op het droge.

Het was een heerlijke visserij met echter een nadeel: de grote hoeveelheid insecten. Ik had wat voer over, maar kon de moed niet opbrengen om dit een dag later nog even te gaan opmaken. Rob en insecten gaan niet zo goed samen.

Het pinksterweekend gaf me gelukkig nog een extra vrije dag en maandag de 21e trok ik er alsnog lekker op tijd uit. Het teiltje voer ging weer mee, maar helaas had ik geen extra voer meegenomen. Niet slim!

Ik koos een stekje op het noordoostelijk deel van het Die. (Zie het rode kruisje) Vanwege de zeer geringe hoeveelheid voer, deed ik wat extra mais en maden erdoor.
Met de kleinst mogelijke korf die ik bovendien minimaal vulde, ging ik vissen. Al snel kwam een eerste vis. Het was gelijk een flinke brasem. Ook nummer 2 en 3 waren brasems. Nummer 4 een blankvoorntje. Ik viste met 2 maden. Hierna volgden weer 5(!) brasems. Daarna zomaar weer wat voorntjes. In de wormendoos zat een restant van de wedstrijd van nog geen 10 stuks. Om de kleintjes te mijden, ging ik nu met worm verder. Meteen was het raak en een volgende brasem verdween in het net. Wat een visserij! Aan de ene kant moest ik balen vanwege het voer wat nagenoeg op was, aan de andere kant: waarom zou je balen als het net zich steeds meer vult met mooie brasems!?

Om 11.00 waren de voorraden echt op. Nog even probeerde ik een made-voerkorfje. De maden had ik immers nog genoeg. Na wat gemiste aanbeten en enkele kleine vissen hield ik dit voor gezien. Het was mooi geweest en ik gaf de 12 brasems weer hun vrijheid! Wat een fantastische ochtend!